Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

ODE gaat straks selectief bijten

De Vereniging Eigen Huis heeft uitgerekend dat de ODE (Opslag Duurzame Energie) op de energierekening er waarschijnlijker sterker in gaat hakken dan de sussende woorden van de minister van Economische Zaken doen vermoeden. Henk en Ingrid, ofwel de modale consumenten, gaan in 2023 liefst € 214 op jaarbasis op hun energierekening extra betalen, alleen al aan ODE. De minister zou in zijn begeleidende woorden tijdens de introductie van de ODE in 2013 er niet bijgezegd hebben dat die 214 euro geldt voor mensen die hun huis  energiezuiniger hebben gemaakt. Henk en Ingrid dreigen dus veel meer dan die 214 euro te gaan dokken. Mensen die geen geld hebben om hun woning te isoleren, of bij wie de huisbaas het vertikt, gaan dus vies de boot in, of moeten een paar graadjes minder stoken. Dat is volgens de Vereniging Eigen Huis niet in de haak. Een situatie van selectieve fuel poverty dreigt. zoals in Groot Brittanniē met z’n miljoenen krakkemikkige woninkjes

Wat krijgen we voor al die ODE? Veel mooie windparken op zee, dat weer wel.

bericht Vereniging Eigen Huis

Storm!

Een halve zomer geleden heb ik met Arduino-onderdelen een puls-logger gebouwd die keurig de pulsjes van de kilowattuurmeter registreert die de geproduceerde zonnestroom bijhoudt. Dat werkt als een trein. Elke dag wordt een grafiekje geproduceert die de vorm heeft van een bergje.

Ergens midden-juli heb ik een luchtdruksensor ingebouwd die de barometerstand registreert en waarvan de metingen samen met de zonne-kilowattuurtjes in een spreadsheetbestand verdwijnt. Nu zijn barometerstanden op zich niet zo opwindend: een paar millibar meer en een paar millibar minder. Het wachten was op een snel voorbijtrekkende, diepe depressie. Een lekkere storm dus. En laat die perfecte storm nu net vandaag over ons land trekken, compleet met ontwortelde bomen, omgeblazen vrachtauto’s en opgewonden kitesurfers. De luchtdruk ging ’s nachts steil naar beneden om rond 07:00 een dieptepunt te bereiken. Daarna ging de luchtdruk weer even hard omhoog om zo rond 16:00 te pieken.

Voor de hard- en software van de puls-logger: zie project ‘Arduino solar PV productin ‘pulse’ logger with SD shield‘ op deze website. Voor echte liefhebbers: de sensor die de luchtdruk registreert is een BMP280.

785 MWp in Lianderterritorium

De netbeheerder Liander meldde onlangs dat in het stukje Nederland waarin ze opereert de hoeveelheid van 785 MWp aan zonnestroom staat opgesteld. Liander is overigens de netbeheerder die aggressief en op het onbeschofte af huishoudens in hun territorium een slimme meter door de strot duwt (zie bericht van 26 augustus 2017). Op de website van Liander staat een link naar “blog over feiten en fabels omtrent de slimme meter” (maar dit terzijde – maar toch ff met een opmerking voor bezitters van zonnepanelen). Wilt u het bericht over de hoeveelheid megawattpiek PV in Liandergebied zelf lezen, dan is het even zoeken: bericht van 4 september 2017 met als onderwerp ‘Zonnepanelen: wat doen onze zakelijke klanten?’

Stadsverwarming overwegen?

TROS-Radar had een feature vandaag over stadsverwarming. Verontwaardigde afnemers uit Almere kwamen aan het woord en ook iemand uit Utrecht die erin geslaagd was om (met veel moeite en kosten) van zijn stadsverwarmingsaansluiting af te komen. Interessant, temeer daar mijn eigen gemeente (Leiden) flirt met uitbreiding van de plaatselijke stadsverwarming om een prangend probleem op te lossen, namelijk het van het gas af krijgen van een complete gemeente van pak-em-beet 60.000 woningen. En om reductie van CO2 emissies voor elkaar te boksen, uiteraard.

Ook iemand van stadsverwarmingsexploitant Nuon kwam aan het woord: “ja, het aanleggen en onderhouden van een stadsverwarmingsnet is nu eenmaal duur, en we leggen er de gewone marge op.”

Mijn idee is dat stadsverwarming gezien door gemeenteambtenaarsogen heel attractief is: mooie grootschalige projecten waarmee je goede sier kan maken en waarmee je je naar de bazen in Den Haag op de borst kan slaan. Een nette oplossing die goed past in een keurige stad. En meteen kan je een deal maken met omliggende bedrijven die proceswarmte over hebben. Er is wetgeving die ervoor zorgt dat huishoudens die warmte afnemen niet meer betalen dan de buurman met een eigen gas-cv. Een gemeente kan dus beroep doen op het solidariteitsprincipe. Hoe schoon en nobel.Hier kunnen kilotonnen CO2 emissies mee worden vermeden.

Gezien door de bril van de consument ligt het allemaal anders. De bewoner van een woning die aan het warmtenet hangt heeft het idee dat hij veel meer betaalt dan zijn buurman met eigen gas-cv. Hij betaalt in principe ook meer, want de warmtenetexploitant moet ergens zijn winst vandaan halen en de salarissen van de exploitant en medewerkers moet ook betaald worden. Wat dacht u van dividenden en precario? Bovendien zijn kosten die bij buurman incidenteel zijn (nieuwe ketel laten installeren) bij de warmteafnemer in de tarieven verwerkt. Het is alsof je een huurauto vergelijkt met een gekochte auto. O, o wat lijkt huren dan duur. Dank je de koekkoek. Het zonder meer vergelijken van je  gasrekening met de warmterekening van de buurman is in dit geval appels met peren vergelijken.

Het belangrijkste argumenten tegen de huidige gang van zaken bij stadsverwarming die ik tegenkwam waren: 1) de geleverde warmte is heel vaak afvalwarmte van fossiele bedrijven waar duur voor moet worden betaald, 2) door het intrinsieke hoge vastrecht van stadsverwarming vervalt een stimulans om energie te besparen: dat levert te weinig op, 3) stadsverwarming staat haaks op perfect warmteisoleren van woningen: te goed geisoleerde woningen vermoorden het zakenmodel van stadsverwarming, 4) men is overgeleverd aan een monopolist. Een heel sterk argument vind ik de verplichte solidariteit van een energielabel-A bewoner met bewoners van woningen met energielabel G. Zoiets dreigt ook in Leiden. Doordat de wijken met overwegend energielabel F en G tegelijk beschermd stadsgezicht zijn is daar op dit moment de barriere voor vergaande energiebesparing veel te groot. Mensen haken door de kruideniersregeltjes massaal af. Die regeltjes gaan best ver. Door een warmtenet aan te leggen met afneemplicht kan je als gemeente tegenover Den Haag pronken met je groene veren, d.w.z. de doelen van het gas af en CO2 reductie komen op papier in zicht. En de stad blijft er keurig bij liggen. De burgers, met name die in A-label woningen gaan wél stukken meer betalen voor hun warmte vanwege het hoge vastrecht. En de warmte die men krijgt kan best afkomstig zijn van een raffinaderij in de Botlek of uit een kolencentrale op de Maasvlakte. Dat is geen leuk vooruitzicht voor bewoners van een pand met energielabel A of A+. Mijn eigen solidariteit gaat ook niet zo ver, eerlijk gezegd.

Commentaar zie ik graag tegemoet via DIsquus. Klik op de kop van dit artikel en u kunt commentaar leveren.

Nationaal Solar Onderzoek

Een paar jaar lang heeft op initiatief van Wilfried van Sark (Universiteit Utrecht) de tel-de-Zon actie bestaan. Die actie gaf op nationaal niveau inzicht in wat zonnepanelen in ons winderige kikkerlandje er in de praktijk van bakken. Helaas is Tel-de-Zon niet meer, maar er is een nieuw initiatief van Wilfried, namelijk het Nationale Solar Onderzoek. Heel eenvoudig: je meldt jouw systeem aan op de website, vult wat gegevens in en leunt achterover. Na een paar weken word je gevraagd om opnieuw de stand van de producte op te geven en dan gaat – zo stel ik mij voor-  een cohort studenten aan het werk om uit de cijferbrij een statistisch verantwoord rapport over de stand van zonnezaken in ons land samen te stellen.

Dat is leuk en ik doe er graag aan mee. Meten is weten, meten = fun..

Maar ja, wat is mijn PV systeem eigenlijk? Het lijkt wel een sprookje. Heel lang geleden (in 2000) liet ik op initiatief van Nuon een setje van 6 zonnepanelen installeren. Kosten: een fortuin. State-of-the-art Shell panelen van liefst 95 Wp. Onverwoestbaar want ze doen het nog steeds prima. Ze hebben tot vandaag 7.363 kWh aan zonnestroom geproduceerd (ruim 1.000 kWh per paneel! – ofwel ruim 2x de elektrcitietsconsumptie van een gemiddeld Nederlands huishouden). De omvormers zijn  OK4E micro-omvormertjes (3 panelen) en Mastervolt 120 micro-omvormertjes (drie panelen). Niet onwerwoestbaar, want ik heb al een heel flottielje aan kapotte OK4E-tjes naar de milieustraat van de gemeente gebracht. De Mastervoltjes draaien sinds 2003 zonder problemen

Die eerste set PV panelen was besmettelijk, want in de jaren na 2000 zijn er regelmatig panelen her en der bijgeplaatst en er zijn ook panelen verhuisd, verkocht en weggegeven. Een lappendeken, dus.

Ik heb mijn eerste 6 panelen aangemeld. Ik zie ze als historische referentiepaneeltjes. Ik ben benieuwd wat de studenten van Wilfreid er over een paar weken van zeggen.

Meld u aan: Nationaal Solar Onderzoek

Gemeenten isopleten

De Rijksoverheid heeft een kaart gepubliceerd met windnelheden per gemeente. In deze kaart zijn gemeenten ingekleurd in vier klassen: rood:  windsnelheden van meer dan 8,0 meter per seconde, oker: gemeenten met windsnelheden tussen 7,5 en 8,0 meter per seconde, groen: gemeenten met windsnelheden tussen 7,0 en 7,5 meter per seconde, en blauw: de overige gemeenten waarin het dus nog minder hard waait. Het is eigenlijk een open deur dat de winderige gemeenten aan de kust liggen, vooral in Noord-Holland en Friesland, dat daarachter een flinke kuststrook ligt met wat minder sterke winden, maar waar het behoorlijk kan spoken. In oost- en zuid-Nederland gaat het er wat rustiger aan toe dan aan de kust. Het gekke is dat windsnelheden zich natuurlijk niet aan gemeentegrenzen houden, maar à la. En omdat gemeentegrenzen worden aangehouden en niet isopleten (lijn op de kaart die punten vebindt met gelijke windsnelheid), ziet de kaart er wat verbrokkeld uit. Voor subsidiedoeleinden heel handig.

Wat doet uw eigen gemeente aan windsnelheid?  zie website van de Rijksoverheid

Neggie-leed

Neggies zijn per saldo  betreurenswaardige figuren. Ze zwoegen en sappelen om hun woning energieneutraal te maken. Ze laten de spouwmuren volblazen met isolatiepareltjes, kruipen onder de vloer met grote rollen steenwol, zweten zich een ongeluk om het dak te isoleren, geven een fortuin uit aan dubbel glas, passen en meten om zonnepaneeltjes op het dak van hun woning te installeren, zetten er nog een paar paneeltjes bij op de schuur, bijkeuken of garage, doen zuinig met gas, boren desnoods diepe gaten in hun tuin voor de warmtepompinstallatie en schaffen zich ledlampjes aan. In bad gaan doen ze alleen als de zonneboiler voldoende warm water bij elkaar heeft gescharreld.

Als je dat allemaal gedaan hebt en je voelt dat je een échte, serieuze energiebespaarder bent geworden, ga je natuurlijk kijken bij je energieleverancier wat het allemaal heeft opgebracht. Een schouderklopje in de vorm van verlaging van de maandelijkse voorschotnota is heel goed voor het moreel. Vol goede moed log je in op je account en je vult fluitend van plezier de meterstanden in. En dan…….. foutmelding. Greenchoice, nota bene de enige energieleverancier die terugleveren en een terugleververgoeding in de Algemene Voorwaarden heeft opgenomen (artikel 4) serveert op haar website de neggie meedogenloos af.

Waarom? Van deze opgewekte foutmelding word ik acuut depressief. Waarom doe ik dit allemaal ?  Ik weet een oplossing: ik ga een andere, neggie-vriendelijke energieleverancier zoeken.

Twee huishoudens, ziezo

Bij het eindmaandelijkse verwerken van de productiegegevens van mijn zonnepanelen kwam ik er achter dat de oorspronkelijke 6 zonnepaneeltjes – let wel: panelen van ieder 95 Wp – 17 jaar en een twee maanden geleden geinstalleerd –  in die 17 jaar bij elkaar 7.177 kilowatturen aan supergroene zonnestroom hebben geproduceerd, ofwel een hoeveelheid gelijk aan wat een gemiddeld huishouden in twee jaar aan stroom verbruikt. Er is heel vaak tegen mij geschamperd dat zonnepaneeltjes niets opbrengen, maar het is maar hoe je het bekijkt. Overigens: 7.177 kWh opgewekt in een kolencentrale levert 6.459 kilogram CO2 op (900 gram CO2 per kWh) plus een hoop fijnstof, roet en slakken.

Zie pagina “productie van mijn panelen

Groei aantal zonnepanelen op daken Randstad zet flink aan

Op de website van de netbeheerder Stedin prijkte het bericht dat er in het territorium van Stedin per maand 1000 registraties plaatsvinden van mensen die zonnepanelen op het dak van hun woning hebben laten plaatsen.  Bij elkaar hebben de Stedin registraties een vermogen van 295 MWp. Dat zal vandaag met dat fantastsiche zonneweer weer heel wat supergroene stroom hebben opgeleverd!

Persbericht Stedin: groei zonnestroom breekt records

Liander intimideert buitenlandse inwoner van Leiden

Liander, de plaatselijke netbeheerder in Leiden bakt het in zijn ijver om de sllmme meter uit te rollen weer eens erg bruin. Ik kreeg een noodkreet van een Spaanse mevrouw die al jaren in Leiden woont dat Liander haar bij voortduring aggressief benadert om haar een slimme meter te slijten. Die wil ze niet omdat ze zonnepanelen heeft en daarom beter af is met haar bestaande ferrarismeter dan met een slimme meter. Haar ferrarismeter doet het prima en omdat ze veel panelen heeft en oplet met elektriciteit krijgt ze elk jaar een leuk bedragje teruggestort.

De Liandermedewerker beweerde via de telefoon dat de bestaande meter het elektriciteitsnet van de buurt verstoort. Verder was de serie meters afgekeurd en daarom moest en zou haar ferrarismeter worden vervangen. Elektriciteitsmeters zijn eigendom van de netbeheerder en dus heeft de netbeheerder (onbeperkt?) recht de meter te vervangen. De datum voor vervanging was alvast door Liander geprikt.

Kortom: zwaar verbaal geschut tegen een slecht Nederlands sprekend persoon. Uiteraard rept de folder van Liander in alle toonaarden over hoe fijn en voordelig het is om een mooie glimmende slimme meter in de kast te hebben hangen.

Ik heb het hele uitrolproces zelf een jaar geleden persooonlijk meegemaakt. Mijn straat was aan de beurt voor uitrol. Er moest het nodige uit de kast worden getrokken om die slimme meter buiten en de ferrarismeter binnen de meterakst te houden. Dat is gelukt en dat stemt mij tevreden.

Tjonge, tjonge

Wat een vooruitgang. Met een slimme meter weet de netbeheerder in principe precies en per kwartier hoeveel stroom jij verbruikt of teruglevert. Dat is een hele goede indicatie over hoe jouw energiegedrag is, wat de gezinssamenstelling is en wanneer en hoe veel keer per jaar je vakantie neemt. Bovendien is de minister in zijn nopjes omdat hij met de slimme meter in de hand straks dynamische tarieven kan invoeren, en dat kan met name voor bezitters van zonnepanelen heel nadelig uitpakken. De slimme meter is eens en vooral erg voordelig voor de netbeheerder, de  energieleverancier en de ministers van Economische Zaken en Financiēn. De klant heeft fijn het nakijken.

Er is een website, wijvertrouwendeslimmemeterniet met daarop voorbeelden van aggressieve netbeheerders, bv. Stedin, en over wat men kan doen om de slimme meter te weigeren.

En tot slot is bestaat er een hele wikipedia pagina met alle voor- en nadelen van de slimme meter keurig en onpartijdig beschreven.