Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Zonnestroom op 67.900 sociale huurwoningen

Huurders komen er maar bekaaid van af als ze zonnepanelen willen, zo luidt de stelregel in ons land. En inderdaad, het zal je huisbaas maar wezen. Maar gelukkig niet allemaal! De tijden veranderen snel, en volgens Solar Magazine lagen er eind 2017 op daken bij 67.900 gelukkkige sociale huurders zonnepanelen, en bij nog eens 37.600 huurders een zonneboiler. Bij elkaar 105.500 zonne-energiesystemen. Solar Magazine komt trots met een penetratie van 5%. Dat is best stimulerend, ook al worden door het magazine (zonne)appels en (zonne)peren bij elkaar opgeteld. Ik vraag me af wat de werkelijke penetratie van zonnestroomsystemen op dit moment is op alle woningen in ons land. Ik schat ergens tussen 5% en 10%. Er is nog ruimte zat voor heel veel meer zonnestroomsystemen.

Bericht op Solar Magazine

P.S. Er is een firma die zich specialiseert op het samenwerken met woningbouwcorporaties om zonnepanelen massaal op huurwoningen te krijgen: Wocozon

De koning die lauw bier moest drinken

Er was eens een koning in een sprookjesland. Laten we zeggen een sprookjeslandje, wat eigenlijk was het maar een onbeduidend stipje op de wereldkaart, een soort Disneyland met een belangrijke Eerste Minister die altijd maar grijnsde en waarvan de folklore zei dat hij wel eens zachtjes “nee” had gemompeld in het nabijzijn van de president van het machtige land aan de andere kant van de grote zee. De koning was gelukkig getrouwd met een schone prinses uit een ver land, en ze hadden drie dochters die elke dag op het gazon van zijn kasteel met ballen speelden en kikkers achterna zaten. De koning genoot vaak van het tafereel vanuit een fauteuil op het terras bij het genot van een koninklijk vaasje bier. Dat bier was lauw, want hij woonde in een historisch kasteel waarin het ’s zomers warm was, en van de Eerste Minister mocht daar niets aan veranderen. “Protocol, Majesteit! Geen moderne fratsen, Majesteit!”

So far so good….

Tot de koning een tourtje maakte om zijn onderdanen eens te bekijken en zag dat er huizen waren met blauwe platen op het dak. “Wat zijn dat?” vroeg de koning aan zijn lakei. “O, Majesteit, dat zijn zonnepanelen, daarmee wekken uw onderdanen stroom op zodat ze de koelkast kunnen laten draaien om het bier koel te houden.” “Jeumig!” dacht de koning, “dat wil ik ook!  Mmmm, lekker koel bier op mijn terras in deze droge zomer ! Lakei! bestel zonnepanelen voor op het dak van mijn kasteel!”

Maar helaas, van zijn Eerste Minister mocht de koning geen zonnepanelen op het dak van zijn paleis laten installeren. En de Eerste Minister was heel streng. En hoewel hij altijd grijnsde kon hij heel goed “nee!” mompelen. Het Protocol verbood nieuwigheden, en het Protocol was heilig. Period.

En dus drinkt de koning elke dag lauw bier, tot in de eeuwigheid.

naar aanleiding van een bericht in het AD

Retteketet!! …… en nu de muziek!

De heer Nijpels was gisteren weer eens op z’n best bij de presentatie van het Klimaatakkoord. De hoofdlijnen werden energiek en met bravoure uiteengezet, en er werd stilletjes bij gezegd dat de hoofdlijnen aan een aantal tafels nog lang niet waren uitgewerkt. Dat de (m.i. uiterst magere) doelstellingen voor 2020 van het Nationale Energieakkoord, waarvan de heer Nijpels de ‘hoofddborger’ is, bij lange na niet worden gehaald, daar werd niet over gerept. Meneer Samsom beweerde in Nieuwsuur opgewekt aan dat het gedeelte ‘Bebouwde Omgeving’ de huishoudens eigenlijk niets gaat kosten, ja zelfs voordeel oplevert. Dat voordeel is wel immaterieel zoals een comfortabel woninkje. Retteketet, meneer Samsom!

Maar toch: we hebben een bak ambities om U tegen te zeggen, met een vette hoofdletter! 49% CO2 emissiereductie in 2030, o.a. te bereiken in de elektriciteitsproductie met 21 tot 23 megawattpiek aan zonnepanelen in 2030. Patsboem! Haast niet voor te stellen. Extra windparken op zee en veel windenergie erbij op land. Er gaat geschiedenis worden geschreven.

Dat heeft consequenties voor alles en iedereen. De rekening komt bij de burger te liggen, of je je nu linksom wentelt of rechtsom. Period.

Over de bebouwde omgeving: er moet 3,4 megaton CO2 uitstoot worden bespaard. Men voorziet dat in 2030 ruim een kwart van de woningen zonder aardgas wordt verwarmd en zonder extra uitstoot van CO2. Een gigantische operatie.

Als het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) de hele opzet deze zomer heeft doorgerekend kunnen er concrete voorstellen worden besproken in de Tweede Kamer en kan vanaf 1 januari 2019 worden begonnen met uitvoering. Dan pas gaat er muziek spelen, en we weten nu nog niet welke instrumenten er zijn en hoe ze klinken. Gevolg: relaxen, pilsje opentrekken, lekker het vliegtuig nemen voor een lange vakantie naar Bali, kortom zeker niet investeren en afwachten maar. Plotseling is het muisstil bij zonne-energiecooperaties: vrijwilligersorganisaties die zulke leuke plannetjes hadden met postcoderozen. Muisstil zou ik ook zijn want de investeringszekerheid is afgenomen tot 0%  En dan moeten na 2020 de gemeenten nog in actie komen. Mijn ervaring met gemeenten is dat men niet erg reactief is, om het eens heel zachtjes uit te drukken. Het wordt me wat, maar saai zal het muziekstuk zeker niet zijn.

bronnen: SolarMagazine

Hoe het staat met de acceptatie van de slimme meter

In een summier briefje meldde de minister van Economische Zaken op 2 juli j.l. aan de Tweede Kamer de jaarlijkse ‘Marktbarometer aanbieding Slimme Meter’ over 2017. Hij was o.a. vol lof over de acceptatie van de slimme meter door de consument (88% van de mensen die blij werden gemaakt met een slimme meter accepteerde in 2017) en blij met de stijging van 4% van het bezit van energiemanagers.
Als ik de minister was zou ik me toch lichtelijk zorgen maken over de acceptatiegraad. Een percentage van 88% betekent dat van elke 10 consumenten er minstens 1 is die de slimme meter niet ziet zitten en installatie weigert. Ik heb ergens gelezen dat de meeste weerstand zou komen uit de bezorgdheid over privacy en in mindere zin uit de hoek van zonnepaneelbezitters.

Leest u zelf de prachtige politieke taal van de minister in Kamerstuk 30196-603

Zomer: 5 halen, winter 1 halen

Ik heb eens gekeken hoeveel mijn referentieset zonnepanelen (6×95 Wp) in de afgelopen 6 jaar gemiddeld heeft geproduceerd in de periode van vier weken met de 21e juni als middelpunt vergeleken met de vier weken met de 21e december als scharnier. Over de periode 2012-2018 leverden de twee laatste lenteweken – eerste twee zomerweken gemiddeld 55,5 kilowattuur op terwijl de laatste twee herfstweken- eerste twee winterweken gemiddeld 10,1 kilowattuur opbrachten.

Conclusie: als de zon rondom haar zomerse hoogtepunt staat is de productie van zonnestroom bij mij 5 x zo groot dan als de zon op haar winterdieptepunt balanceert. Dit is een meenemer bij berekeningen voor als de salderingsregeling wordt afgeschaft. In de zomer voed ik – net als heel veel andere zonnepaneelbezitters – enorme hoeveelheden zonnestroom in op het net. In de winter niet, dan teer ik al salderend in op m’n spaarpotje van de zomer. Zonnepaneelbezitters gaan financieel dik de boot in zonder saldering, wat de minister van Economische Zaken en zijn ambtenaren ook mogen beweren.

Berichtendienst

Zo nu en dan stuurt een aficionado mij een aardig stukje, citaat of krantenknipsel. Ik vind dat erg leuk! Nu, bijna aan het begin van de komkommertijd is het wellicht een goed moment een tweetal merkwaardige berichtjes te plaatsen:

  1. De zonnepanelen waren toch niet gehackt. In het Algemeen Dagblad stond op 26 juni breeduit: “Telefoon gehackt via zonnepaneel: rekening van 7000 euro“. Dat bleek dus nepnieuws, maar een rectificatie bleef uit. Foei, Algemeen Dagblad!
  2. Zonnepanelen in Hulst uit voorzorg uitgeschakeld “omdat ze te heet worden”. Op de daken van een 44-tal huurwoningen in Hulst liggen zonnepanelen. Nu hebben twee weken geleden zonnepanelen van dezelfde woningbouwcorporatie in brand gestaan. Schade groot, oorzaak onbekend. De Woonstichting Hulst heeft onderzoek laten doen waaruit bleek dat hier en daar panelen een stuk warmer werden dan elders op daken. Dus: uit met de hele boel. Onderzoek gaat anderhalf tot twee maanden duren. (redactie: ja, maar dan is het september, eind van de zonnepret!) (De Stem. 3 juli)

Potential Induced Degradation (PID)

In de NRC stond gisteren een bericht “Als je niet oplet leveren je panelen minder stroom“, door Hester van Santen. Het ging onder andere over Potential Induced Degradation (PID) van zonnestroomsystemen. Volgens documentatie te verkrijgen bij SMA, de Duitse leading fabrikant van omvormers, kan PID voorkomen bij polykristallijne zonnepanelen met inferieure laminaten, slechte sealing en onzuiver dekglas, waarbij ionen (natrium?) uit het PV materiaal weglekken via de laminaten en het glas naar het frame. Kennelijk is het een typisch stringfenomeen, want men spreekt over voltages van 1000V en meer. Dit soort voltages komt voor als zonnepanelen in serie worden geschakeld (de open-klemspanningen van de panelen moet je in dit geval bij elkaar optellen). Zet een goedkope, transformatorloze omvormer erbij en je hebt kans op PID. Schijnt in 1% van de systemen voor te komen.

Ik heb nu 18 jaar zonnepanelen, en degradatie van de productie kan ik niet uit m’n getalletjes halen. Als er degradatie zou zijn wordt die volkomen verdoezeld (dankzij het Hollandse klimaat) door de grote statistische fluctuatie in jaaropbrengsten (plus en min 10% op het gemiddelde is heel normaal). Dat wil niet zeggen dat zonnepaneelbezitters niet altijd alert moeten zijn op opbrengstvermindering. Voorbeeld: de getalletjes geproduceerd door mijn simpele pulslogger vertelden mij afgelopen week dat er minder leek te zijn gepresteerd dan vorig jaar onder vrij gelijke omstandigheden. Ik ben daarom al mijn omvormertjes eens gaan inspecteren en jawel, eentje had het stilletjes begeven.

Gisteren dook bij stralende zon het afgeleverde vermogen van mijn zonnepanelen ineens een stuk naar beneden. Oorzaak: een meeuw die was neergestreken op de schoorsteen en daardoor precies een hoekje  schaduw op een paneel wierp. Toen de meeuw wegvloog herstelde de productie zich onmiddellijk.

Moraal van het verhaal: let scherp op uw kostbare paneeltjes, en houd met regelmaat de opbrengst in de gaten.

documentatie over PID bij SMA

Record na record

Vandaag werd volgens energieopwek.nl op het hoogtepunt van de dag liefst 2.394 MW vermogen geleverd door alle zonnepanelen in Nederland. In Duitsland bedroeg het topvermogen volgens SMA 29.800 MW. Het regent dan wel geen spatje water, maar wel zonnestroomrecords!

websites: Energieopwek.nl en Das leistet Photovoltaik in Deutschland

Kaputt……

Het warme weer en de eindeloze zonneschijn van de afgelopen week heeft een slachtoffer gemaakt. Mijn laatste Soladin 120 heeft het begeven. Koud en stil was hij rond het middaguur terwijl hij warm en knipperend had moeten produceren. Geen teken van leven, en ook geen teken van overlijden. Gewoon: dood als een pier. De goede oude Soladin 120’s – wie kent ze nog? –  waren berucht omdat de aansluitpinnen voor de gelijkstroom te krap waren bemeten. Daar zijn heel wat Soladinnetjes schroeiend en rokend aan kapot gegaan. Niet de mijne. Die is stilletjes overleden. Ik merkte dat toen ik vanochtend mijn pulstellertje bekeek die ik een jaar geleden heb gemaakt met Arduino-onderdeeltjes en die mij trouw helpt het systeem te monitoren. Aan de logger zit een lcd display die het momentane vermogen aangeeft. Minder vermogen dan gisteren rond deze tijd. In mijn hoofd gaat dan altijd een waarschuwingsbelletje rinkelen. Er is wellicht iets aan de hand. Een simpele gang langs alle omvormers en even kijken of ledjes knipperen en of ze handwarm zijn leidde onverbiddelijk naar de overleden Soladin 120. En trouwens niet alleen dat omvormertje. De alleroudste Ok4E (serienummer 13008 met 1.178 kWh achter de kiezen) geeft zo nu en dan 40V ingangsspanning. Dat is het equivalent van op het punt staan de pijp aan Maarten te geven. Maar goed, niet alle ellende tegelijk!

Het dode micro-omvormertje is aangeschaft in 2002 samen met een (drie jaar geleden overleden) broertje en twee Solarex 120 Wp panelen. Ze hebben op een prachtige plek in 16 jaren geaccumuleerd 3.200 kWh geproduceerd, dus de microprocessor van deze Soladin 120 had 1.600 kWh  verwerkt.

Tja, wat nu? Zolang er nog gesaldeerd mag worden laat ik met dit fantastische weer geen zonnepaneel loos op het dak liggen Zonde! Er hangt voorlopig een ander microomvormertje aan, een tweedehands OK4Etje.

En voort gaat de karavaan . . . . .

Hier wordt niet gesaldeerd

Bij inspectie van de zonneboiler vandaag bleek het vorraadvat rond 13:00 een temperatuur aan te geven van dik 83 graden. Wat moet ik in hemelsnaam met al deze warmte? Een half uurtje langer in bad? Terugleveren kan niet. In de winter moet ik gas kopen om water te verwarmen. Een tyoisch geval van het contracyclische karakter van hernieuwbare energie. Dit gaan we als het aan meneer Wiebes ligt straks meemaken met zonnestroom, alleen kunnen we dan in de zomer wél terugleveren, tegen gereduceerde prijs uiteraard.

Warmte kan, net als elektriciteit, niet echt gemakkelijk lange tijd bewaard worden. Eigenlijk gaat warmte beter dan elektriciteit, want je kan het de grond in pompen, of opslaan in zout. In grotere hoeveelheden, want dan wordt het economisch verantwoord. Overtollige elektriciteit zou je voor hetzelfde doel kunnen omzetten in warmte. Of er waterstof mee bereiden en dat opslaan. Mijn kleine beetje overtollige warmte is voor dit soort omzettingen gewoon te weinig..

Wie weet komt er een oplossing. Tot dat moment kan ik met gerust hart in de zomer een half uur langer in bad blijven liggen.