Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Wethouder en Wiebes op één kussen

Zouden die twee onder één hoedje spelen? De vooruitstrevende wethouder in Leiden met portefeuille ‘Duurzame Verstedelijking, Ruimte & Wonen’ wil liefst op alle daken van Leiden zonnepanelen. In 2030 of zo moet dat proces zijn beslag moeten krijgen. Tegelijkertijd schaft minister Wiebes de salderingsregeling af. Dat laatste betekent dat na 2031 liefst 70% van de door zonnepanelen opgewekte stroom ten goede komt aan de opvolger van minister Wiebes (70% van wat je zonnepanelen produceren wordt namelijk aan het net teruggeleverd). Wiebes zegt vaagjes dat er een prijs moet zijn voor die teruggeleverde kilowattuurtjes maar de kans groot dat je in 2031 helemaal niks meer voor je teruggeleverde zonnestroom krijgt (smoes: de zon schijnt vandaag; er is congestie, schakel maar af, koop maar een accusysteem). Wiebes zegt ook dat mensen die in 2023 zonnepanelen aanschaffen hun paneeltjes kunnen terugverdienen. Dat klopt want de salderingsregeling wordt tussen 2023 en 2031 stapsgewijs afgebouwd en de terugverdientijd is op dit moment ca 7 jaar). Mensen die in 2031 zonnepanelen kopen kunnen dat terugverdienen vergeten. Mensen die een jaar eerder panelen kopen kunnen 90% terugverdienen vergeten, mensen die in 2029 kopen kunnen 80% vergeten, en zo voort.

Met andere woorden: onze aardige en vooruitstrevende wethouder vraagt ons of wij willen investeren in zonnepanelen waarvan we straks 70% van de baten kunnen afdragen aan de opvolger van Wiebes. Ik vraag me af waar de stimulans dan moet zitten om zonnepanelen aan te schaffen? Wie is er gek genoeg? Freaks? Batterijfanatici? Mensen die hun elektrische auto overdag thuis opladen? En bovendien vinden nogal wat mensen zonnepanelen op Leidse daken een afschuwelijk gezicht (HVOL bijvoorbeeld).

naar aanleiding van een bericht op SolarMagazine

 

Streak

Afgelopen week was zeer bijzonder. Ik zou heel ver terug in de historie moeten gaan om zo’n mooie regelmatige opeenvolging van pieken in de productie van mijn zonnepanelen te zien. Zes dagen lang onafgebroken zon, samen met een koele wind, ideaal zonnestroomproductieweer. Op nationaal niveau werd record op record gebroken. We gaan in 2020 van het ene in het andere uiterste. Ondanks een uiterst beroerde februarimaand is mijn totale zonnestroomproductie op dit moment hoger dan die in dezelfde periode vorig jaar. En dat was bepaald geen slecht jaar. Nog een hele lente en zomer te gaan!

Overigens is aan de hoogte van de piekjes in de grafiek mooi te zien dat het later in de week iets warmer werd, of de lucht iets minder droog. Aan het eind van de streak is de piek een fractie lager dan aan het begin.

Gaat Wiebes voor de ‘grote jongens’ ?

Wie de geschiedenis van zonnestroom in ons land heeft gevolgd ziet een soort Gandhi-scenario: eerst werden zonnepanelen genegeerd, toen afgeserveerd als volstrekt belachelijk (“zonnepanelen horen thuis in de Sahara”), vervolgens schoorvoetend geaccepteerd als niche product en ten slotte algemeen geaccepteerd. Het is nu zo dat wethouders proberen de welstandsregels in beschermde stads- en dorpsgezichten aan te passen zodat die vermaledijde maar o, zo populaire zonnepanelen (o, gruwel!) misschien op beschermde daklandschappen kunnen komen. Waren het vooral particulieren die de zonnestroomkar jarenlang hebben getrokken: anarchisten, dwarsdenkers en milieufreaks om mee te beginnen, later werden het vooral brave huisvaders die berekenend gingen investeren in de blauwzwarte stroomopwekkende dakdecoratie. Tot op ministerieel niveau doordrong dat dezelfde particulieren ook consumenten zijn die gigantisch veel energiebelasting opbrengen. Op regeringsniveau werd in de achterkamertjes besloten om particulieren zo veel mogelijk dwars te zitten en met grote jongens in zee te gaan. Grote jongens kunnen zó snel voetbalvelden vol panelen leggen dat het stroomnet ervan gaat kraken en piepen. Dikke, vette subsidie dus voor het bedrijfsleven en helemaal niks voor particulieren. Sterker nog: particuliere consumenten hoesten het subsidiegeld op doordat ze ODE betalen bovenop alle andere belastingen, heffingen en btw over heffingen. Tel uit je winst, Wiebes!  Enfin, dit is de strekking die ik geef aan een noodkreet die ik vanochtend binnen kreeg van een kleine lokale energieleverancier, VanOns

Nieuwsbericht VanOns: Zon-op-dak projecten gesaboteerd door scheve subsidieregeling

met dank aan JH.

Record nationaal zonnestroomvermogen, site kan het niet aan

Dit gaan we dus niet elke dag doen, maar vandaag is het vermeldenswaardig. Waarom komt straks. Allereerst: retteketet – – – RECORD! Met het prachtige zonnige weer/schrale wind vandaag stonden rond het middaguur alle zonnepanelen in ons land bij elkaar volgens energieopwek.nl liefst 4,17 GW vermogen af te leveren. Zo veel zonnestroom op een bepaald moment van de dag is nog nooit vertoond, maar dit record zal tot 21 juni voortdurend hoger worden omdat de zon nu eenmaal langer gaat schijnen en er intussen ook nog wel de nodige megawattpieken aan zonnepanelen bij zullen worden geinstalleerd. Een record-op-record jacht dus.

Het leuke van vandaag is dat de grafiek op de site energieopwek.nl waarmee de nationale opgewekte zonnestroom wordt weergegeven het zonnestroomgeweld niet meer aan kon. De opwekcurve breekt in mijn browser af op 4 GW. Dat is toch mooi, de ontwerpers van de website – die overigens lof verdienen – hebben er geen rekening mee gehouden dat er wel eens meer dan 4 GW aan zonnestroom zou kunnen worden opgewekt.

website: energieopwek.nl

Jaarverbruik vloerverwarmingspomp

Iemand vroeg mij naar aanleiding van mijn Arduino vloerverwarmingsproject of het zinvol was om de pomp van de vloerverwarming in de zomer uit te zetten. Of dat economisch is! De pomp die het verwarmingswater door de lussen van de vloerverwarming stuwt is een 60W pomp. Als die pomp dag en nacht aan staat (de standaard instelling) consumeert hij per dag 24 x 60 = 1,44 kWh. Draait de pomp een heel jaar dan wordt dat 365 keer zo veel ofwel 525,6 kilowattuur. Bij 20 cent per kWh kost dat 105 euro aan stroom. Over nodeloos CO2 uitstoot genereren hebben we het maar niet

Tussen de stekker van de pomp en het stopcontact zit bij mij een pompschakelaar. Deze schakelt de pomp aan als de aanvoertemperatuur naar de verdeler 30 graden of hoger is. Indien de pomp 24 uur stil heeft gestaan wordt hij enkele seconden aan gezet. Hij kan dus niet vast gaan zitten doordat hij te lang stil staat.

Omdat ik toch wel een beetje nieuwsgierig ben naar wat het effect is van de pompschakelaar zit er nog een apparaatje tussen de stekker en het stopcontact, namelijk een Plugwise Circle die bijhoudt hoeveel stroom is gepasseerd. Elke maand worden de logfiles naar harde schijf weggeschreven.

Ik heb de logfiles van januari tot en met december 2019 opgezocht en het totaal berekend: 152,824 kilowattuur. In plaats van 525,6 kilowattuur is er maar 152,824 kilowattuur geconsumeerd, ofwel een verschil van 372,776 kilowattuur ofwel een dikke 70%. Of een pompschakelaar economisch is !

Contango

Jaren geleden hoorde ik voor het eerst van dit woord. Dat was in 2008 toen de rente die men betaalde op kortlopende leningen lager was dan de rente die men kreeg op langlopende tegoeden. Het gevolg liet zich raden. Nu duikt het woord weer op, maar ditmaal op de internationale oliemarkt. De prijs van aardolie op de spotmarkten is door de hoog oplopende olie-oorlog tussen de Saoedi’s en de Russen zó laag dat slimme handelaren bezig zijn alle opslagruimte te hamsteren die ze kunnen krijgen, om die te vullen met goedkope olie. Als de olieprijs straks weer aantrekt is het bingo! Gevolg: ook al donderen aandelenmarkten over de hele wereld in elkaar, aandelen van olietanker-verhuurders en van opslagfima’s zoals bijvoorbeeld Vopak blijven leuk op peil. Terwijl in ons land mensen over elkaar heen buitelen om wc-papier te hamsteren, buitelen internationale oliehandelaren ook over elkaar heen, maar met een heel ander doel.

naar aanleiding van een bericht op Arabian Business

Alsof ik in een dinosaurier woon, Jan

Toevallig kreeg ik een exemplaar in handen van ‘De start van de Energietransitie in uw eigen Woning – Handboek voor het eerst isoleren an dan een warmtepomp’ geschreven door Jan Tessel. Jan is een echte ervaringsdeskundige van-de-eerste-orde. Hij is sinds 2010 in de groep Energie-Waterland actief met energietransitie en heeft met zijn clubje daar heel wat in bereikt. Onder andere is hij verschillende jaren op stap geweest met een thermoscancamera om coldspots en hotspots in woningen te documenteren. Er staan treffende voorbeelden in zijn boekje (niet het poezenplaatje – die heb ik zelf geschoten) van slecht isolerende constructies, warmtelekken, brr. De kern van zijn betoog is: laat je door niemand – marktpartijen en zeker de overheid niet – in de luren leggen maar concentreer je op isoleren, isoleren en nog eens isoleren. Elke euro die je stopt in woningisolatie is een euro verdiend. Door jou en niet door iemand anders. Pas als je gasconsumptie 750 kuub per jaar is of minder heeft het weinig zin meer om nog verder te isoleren maar kan je beter je geld in een (kleine) warmtepomp stoppen en helemaal van het gas af gaan. Ik zou zegen: verplichte kost voor iedereen die meters wil maken in energietransitie en verduurzaming van de eigen woning.

dus: neem een kijkje op energie-waterland en de pagina daar over het boekje van Jan Tessel, of de pagina van Jan Tessel op 02025

Nu is het zo dat Jan geen advies heeft voor mij en lotgenoten die in oude binnensteden of beschermde stads/dorpsgezichten wonen. Wij wonen eigenlijk in dinosauriers. En u weet het droeve lot van de arme koudbloedige dino’s: tot uitsterven gedoemd en opgevolgd door zoogdieren met warme, isolerende pelsjasjes. Zie het thermoscan-poezenplaatje.

In de lift

Het gaat weer goed met de productie van mijn zonneboiler. Februari met z’n grauwe stormluchten en regenbuien was bepaald niet bevorderlijk voor een goede opbrengst. Zonneboilers zijn immers veel meer afhankelijk van ‘harde’ zonneschijn dan zonnepanelen. Maar afgelopen week ging de zon weer zo nu en dan lekker schijnen en dat merk je meteen als je onder de douche staat: water opgewarmd met zonneschijn voelt prettiger aan als water verwarmd met aardgas. Of is dat maar fantasie?

Briesend onder mijn panelen?

Toch leuk om jezelf in een plaatselijk krantje te zien. In de editie van 5 maart 2020 van het Leids Nieuwsblad staat het stukje “Is de gemeente te streng met de vergunning voor panelen?” Ik had een namelijk een  e-mail gestuurd naar elk raadslid in de gemeenteraad die zich op een of andere manier bezig houdt met duurzaamheid, klimaatzaken of van-het-gas-af-gaan. In dat e-mailtje pleitte ik ervoor om iets te doen aan het concept versoepeling welstandsregels van de wethouder die verre van een doorbraak betekent in een situatie die men het best met een eufemisme kan omschrijven als een “rimpelloze vijver’. Er gebeurt niks bij particulieren in het Leidse Beschermd Stadsgezich want er mag gewoon niks. En met de nieuwe regels wordt het voor eigenaren-bewoners in feite onoverzichtelijker en erger. Enfin, cc-tje naar de journalist — en die hapte toe.

Hier is de tekst van het krantenstukje – de foto staat op de website van het Leids Nieuwsblad

(de journalist had de strekking heel goed begrepen maar gaf er een eigen journalistieke draai aan, zoals mij laten “briesen”!). Ha!


Gemeente te streng met toestaan zonnepanelen?

‘Op ieder Leids dak zonnepanelen’ luidt de ambitie van B&W Leiden. Maar rijdt het college zichzelf niet in de wielen met het wijzigen van de welstandsregels. “Zo verandert er toch niets”, briest Floris Wouterlood, bewoner van de Professoren en Burgemeesterswijk en milieu voorvechter. “De voorgestelde verruiming van welstandsregels biedt amper meer kans op vergunningsvrije zonnepanelen”. Zelf legde Wouterlood al in 2000 zonnepanelen op de zonnige kant van z’n dak. “Daarvoor zou ik heden ten dage geen toestemming krijgen”.

Het college legt de gemeenteraad een wijzigingsvoorstel voor van de Welstandsnota Beschermd Stadsgezicht. Die ligt nu ter inspraak. In het bijbehorende kaartje is in zone 1 (oranje) een verbod op zonnepanelen, omdat die vanaf de straat zichtbaar zijn. In zone 2 (blauw) mogen onder voorwaarden zonnepanelen zichtbaar vanaf de straat worden geplaatst (vergunning plichtig). En zone 3 (groen) is vergunningsvrij.

Wouterlood: “De straatzijde van woningen in mijn straat, waar zonnepanelen te zien zijn, wordt zone-1. Dat was al zo in de bestaande regeling. De van de straat af gekeerde dakvlakken (groen) worden zone-3: vergunningsvrij. Ook op schuren/garages mogen nu zonnepanelen. In veel gevallen was dat ook al zo”. Wat verandert dan wel? “Bijna niets, nou er komt een extra categorie van een select aantal woningen (zone-2) aan de rand van oude wijken waar alles een beetje mag. Keurige rijtjes nette donkere panelen in harmonie met het dakvlak”.

Volgens Wouterlood laat de gemeente kansen liggen. Hij vindt de voorgestelde regeling  te streng en pleit voor versoepeling. Zijn advies: “Verklaar de hele Zuidelijke Schil tot zone-2. Dan pas kunnen Leidenaren een adequate bijdrage leveren aan het beteugelen van het klimaatprobleem, en tegelijk voorsorteren op 2050. Het jaar dat we van het gas af moeten. Wouterlood propageert actieve bewonersparticipatie. Niet dralen of wegkijken en vooral niet te lang delibereren over beschermd stadsgezicht. Hij wil dat B&W gebruik maken van het momentum, de positieve sfeer die bij velen leeft over milieu, klimaat en duurzaamheid.

Schaduwpanelen

Als men rondkijkt in de vooroorlogse Professoren- en Burgemeesterswijk ziet men hier en daar tussen de huizen op achterdakvlakken een enkel zonnepaneel. Op sommige plekken in de wijk liggen vanaf de straat goed zichtbaar, stokoude zonnepanelen die gelukzalig baden in het zonlicht. “Die oude panelen zijn daar gelegd voordat de wijk in 2011 ‘Beschermd Stadsgezicht’ werd”, weet Wouterlood. “Na 2011 is de wijk verlamd geraakt”. “Een paar verscholen zonnepanelen op achtervlakjes en hier en daar wat op platte daken. Er zijn zeker bewoners die berustend zeggen:  “Het is mooi zo, er hoeft niets te veranderen”. Wouterlood wil echter de discussie met de buurt aan, vermoedt bij actieve wijkbewoners andere vooruitstrevende inzichten.

“De klimaatklok, en de ‘van-het-gas-af’ klok tikt door”, waarschuwt hij. Eerst moeten de woningen aan alle kanten geïsoleerd worden, dak, gevel, vloer, muren, ramen. Dat geldt in het bijzonder voor vooroorlogse woningen die energetisch niet tot de beste jongetjes van de klas horen. Vervolgens moeten er veel meer zonnepanelen komen.

“Is het eigenlijk niet bizar, dat bij bewoners aan de noordkant van bijvoorbeeld de De Sitterlaan zonnepanelen op het zonnige dak zijn verboden, maar wel vergunningsvrij in de schaduw mogen liggen”, vervolgt Wouterlood. “Intussen liggen overbuurman ‘s paneeltjes lekker in de zon te bakken op de tuinzijde van zijn dak. En dan de mensen op hoekwoningen van de blokken aan de noordkant van bijvoorbeeld de Van den Brandelerkade, zij mogen weer niks op hun zijdakvlak”. Gemeentebestuur leef je eigen plan na: ‘Op ieder Leids dak een zonnepaneel’! Inspreken: https://gemeente.leiden.nl/bestuur/denk-en-doe-mee/inspraak/

Stimulans voor elektrische auto’s

Ik heb het altijd heel raar gevonden: een grote bestuurbare doos op wielen, aangedreven door een loodzware inefficiente explosiemotor, 1 persoon erin, en rijden maar. Een dikke 1.000 kilogram of meer verplaatsen met 1 persoon van 80 kilogram erin (minder dan 10% van het totaalgewicht dat men rondzeult). Het is dat die ene persoon prettig in het doosje past plus zijn spullen, d.w.z. dingen die niet gemakkelijk achterop je fiets kunnen. En dat de chauffeur niet nat wordt als het regent, telt ook mee. Lekker cozy vanaf de oprit van je woning naar de parkeergarage bij de baas. The American Dream, als je het mij vraagt

Haal de fossiele plofmoter eruit en vervang die door een elektrische aandrijftrein en je hebt een elektrische auto.

Die elektrocar gaat dus gesubsidieerd worden met 4.000 euro op de aanschafprijs nieuw of 2.000 euro op de aanschafprijs gebruikt.

Met het oog op het uitstoten van CO2 en het verbruiken van aardolieproducten uit verre instabiele landen is het niet zo gek om over te stappen op elektrische auto’s. Vanuit het oogpunt van efficiency houden we een krankjorem, verspillend en inefficient en ruimte innemend systeem in stand: vandaag 700 km file met walmende brandstofauto’s wordt straks 700 km file met knetterende elektrische auto’s, bijvoorbeeld van het type dat men kan bewonderen op CNN. Wie bedenkt zoiets?

naar aanleiding van een Tweet