Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Rijnlanders opgelet!

Inwoners van het gebied van het waterschap Rijnland, dus o.a. Leidenaars, kunnen inschrijven op participaties in een obligatielening bedoeld voor de aankoop van twee grote (2.5 MW) windturbines: De Watergeuzen.

Wat wil het geval: men is in Leiden vreselijk traag met verduurzamen. Het lijkt wel alsof er in de gemeente twee soorten werelden bestaan: het dorpje van Asterix en Obelix (het centrum en het beschermde stadsgezicht eromheen) en de rest van Leiden. De wijk waarin ik woon hoort bij het Asterix-Obelix-dorpje. Hier wordt eigen opwekking van duurzame energie heel effectief in de kiem gesmoord.

Dat stroperige gedoe is een aantal Leidenaars al jarenlang een doorn in het oog. Resultaat: oprichting van lokale energiecooperaties; Energiek Leiden (verduurzaming i.h.a.) en Zon op Leiden (collectieve PV). Energiek Leiden heeft samen met een aantal regionale energiecooperaties de overkoepelende cooperatie Rijnland Energie gesticht. Deze cooperatie koopt twee bestaande windmolens aan die naast de A4 op grondgebied van Zoeterwoude staan, bij de afslag Zoeterwoude-Dorp. Voor de aankoop van die twee windturbines kunnen Leidenaars inschrijven. Eerst lid worden van Energiek Leiden (of een andere regionale deelnemende energiecooperatie: Energiek Poelgeest-Oegstgeest, Energiek Alphen aan den Rijn, Gebiedscooperatie Nieuwkoop, Groener Zoeterwoude) en vervolgens kan je participaties reserveren! Er wordt een aantrekkelijke rente geboden. En als Leidenaar kan ik een lange neus trekken naar het stadsbestuur: als we vanwege de openluchtmuseum-houding aan de fossiele energie moeten blijven in ons Asterix-Obelix-dorpje, dan halen we duurzame energie wel bij de buren!

Leidenaars dus opgelet!

Mijn ‘field lab’ (7 – slotrapportage)

Het Field Lab draait alweer een maand heel stabiel. In het begin was het stoeien met de configuratie en met het vinden van bijpassende omvormers, de afgelopen twee weken heeft het Field Lab steeds in dezelfde configuratie gedraaid: twee Shell S105 panelen en twee Shell S115 panelen in serie met een Steca500 omvormer aan het eind. Logging gebeurde met Plugwise. De panelen staan gewoon op de grond achterin de tuin, twee tegen de schuur en twee tegen een perceelafscheiding. Alle panelen kijken naar het zuidwesten. Geen fantastische open-veld locatie maar een benauwde schaduwvangende plek. En – u kunt dat aan het plaatje zien, een van de panelen toont behoorlijke delaminatie.

Desalniettemin is er de afgelopen weken keurig stroom geproduceerd. En nog wel een leuke hoeveelheid ook. De Plugwise meet de geproduceerde AC stroom in kilowattuur per uurinterval. Dat levert keurige piekjes op, dag na dag. Een typische dagproductiegrafiek ziet u op het derde plaatje. Het hele systeem produceerde onder deze omstandigheden ongeveer 3 kWh per week. Indien de panelen op een dak hadden gelegen, bijvoorbeeld van een schuur, en zonder beschaduwing, dan was de productie stukken hoger geweest.

Maar het dak van mijn schuur is al helemaal vol, dus zijn deze panelen aan het eind van de testperiode voor de liefhebber. Ze kunnen als u het mij vraagt nog jaren mee, maar dan liefst op een echt dak in plaats van tegen een muur of hek op de grond. interesse?

In de tussentijd laat ik het Field Lab rustig doorproduceren. Elk supergroen kilowattuurtje tel ik op bij de jaarproductie van 2021. Dat noemen we ‘bijschnabbelen’. Met zonnestroom is daar niks mis mee!

Alweer tegen bovengrens gelopen

Als u met enige regelmaat de website energieopwek.nl bezoekt zal het u zijn opgevallen dat de dagelijks piek in het totaal opgewekte zonnestroomvermogen in ons land steeds maar hoger en hoger wordt. Dit komt enerzijds door het langer worden van de dagen en het sterker worden van de zon – het is prachtig voorjaarsweer! – maar ook anderzijds omdat iedereen – particulieren, bedrijven, cooperaties, investeerders, als een gek zonnepanelen bijplaatst.

Op 21 maart vorig jaar berichtte ik dat de nationale productie van zonnestroom op energieopwek.nl tegen het plafond van de grafische presentatie was opgelopen dat toen nog op 4 GW lag. Nu ligt het plafond op 8 GW en alwéér loopt de productiecurve er tegenaan. Op mooie dagen wordt intussen soms 20% van de nationale stroomproductie door zonnestroom verzorgd. Dat is een ongelooflijke prestatie van ons kikkerlandje. Waar zijn de tijden gebleven dat we de minister van Economische Zaken hoorden mompelen dat zonnestroom “in de Sahara thuishoort” ?

Mijn ‘field lab’ wordt mobiel!

Er bestaat een gerede kans dat er op een kwaad moment een ambtenaar bij mij aanbelt namens de gemeente Leiden, afdeling Handhaving. “Wat hebben we daar in de tuin, meneertje? Wat moeten die lelijke blauwe panelen daar? Weet u wel dat u in een Beschermd Stadsgezicht woont en dat dat de normen en waarden in de gemeente Leiden erop zijn gericht van onze mooie stad een Openluchtmuseum te maken?”. “Meteen weghalen dat spul!”. “Klimaatverandering bestrijden dat doen de Amerikanen wel. Wij in Leiden hoeven niets te doen want ons land is al te klein, en ons mooie monumentale stadje helemaal.”

Daar is wat voor te zeggen. Geen techno-afval, moderne rotzooi in ons achtenswaardige Leiden. Dat kán gewoon niet!

Aanleiding voor deze korte fantasie is een interview in het plaatselijke nieuwsblad van afgelopen donderdag met een bewoner van de binnenstad van Leiden (ik woon buiten de singels; binnen de singels is het nog beroerder gesteld met gemeentelijk conservatisme dan erbuiten – ook in Leiden kan het altijd erger).

De eigenaar-bewoner van een monumentaal pand had de moed gehad om de vergunningsaanvraag door te lopen om 11 panelen op het dak van zijn woning te leggen. Alleen al dat vergunningstraject is afschrikwekkend complex, lang en ontmoedigend – de angst zit er goed in bij de gemiddelde Leidse woningeigenaar! Meneer kreeg prompt nul op het rekest. En hij is niet de enige. Ik ken iemand die uit boosheid/wanhoop dan maar een heleboel zonnepanelen op het hellende, naar het noorden wijzende dakvlak van zijn woning (in het beschermde Stadsgezicht) heeft gelegd. Zou nog wel eens illegaal kunnen zijn, ook.

In ieder geval heet mijn Field Lab vanaf nu “Mobiele Field Lab”. Immers, het is in Leiden geen enkel probleem om een blinkende auto voor de deur te parkeren, desnoods een stokoude stinkende diesel, als het maar wielen heeft, maar zonnepanelen, oh, no.

Naar aanleiding van een artikel in het Leids Nieuwsblad donderdag 22 april 2021, blz 7, “Van versoepeling van de regels is echt geen sprake”. Lees en huiver.

102 miljard euro ophoesten

Tennet, Liander, Stedin en Enexis hebben aangekondigd dat ze gezamenlijk in de komende 30 jaar een bedrag van 102 miljard euro moeten investeren in hun infrastructuur om de energietransitie van gas naar elektriciteit goed te laten verlopen. In vergelijking met de investeringen in het verleden moet er 100% meer worden geïnvesteerd, een verdubbeling dus van de inspanningen. Denk aan infrastructuur voor elektrische warmtepompen, laadpalen, transformatoren, zonneparken en kabels voor wind-op-zee. De benodigde financiering wordt zoals gebruikelijk opgehoest door de gebruiker. Dat is logisch en commercieel verantwoord. Bereid u dus maar voor op de nodige tariefsverhogingen. Netbeheerders hebben altijd de neiging om ruim te investeren: degelijkheid, duurzaamheid en veiligheid staat voorop. En bij netbeheerders gaan de kosten voor de baten uit. Ze kunnen zich gelukkig prijzen dat het monopolisten zijn, samen met de minister van Economische Zaken twee handen op één buik. En monopolisten trekken meestal aan het langste eind. Geschat wordt dat eindverbruiker: u en ik dus, in 2050 50% meer vastrecht voor de aansluiting betalen dan nu. Als we mazzel hebben. Wie weet zien we in 2050 de opkomst van ‘autonomen’ met eigen energieopwekking.

Bericht op Solar Magazine

Prima weekje voor zonnestroom

Week 15 was een prima weekje voor zonnestroom. Koel, droog weer met een zach noorderbriesje en zon, zon, zon hier in de kuststreek. Dat is een patent recept in het voorjaar voor een geweldige opbrengst. De referentiepaneeltjes produceerden bij elkaar liefst 13,7 kilowattuur, dat is 24 Wattuur per wattpiek, bepaald niet slecht voor ruim 20 jaar oude paneeltjes. Volgens de energiemanager leverde het totale PV systeem netto 53 kWh terug aan het net. Dat is inclusief de productie van het Field Lab, want testen van zonnepanelen is extra leuk als je er wat supergroene kilowattuurtjes aan over houdt. Het nuttige en het aangename met elkaar verenigd! Omdat dat Field Lab een paar dagen in een en dezelfde configuratie (2×105 Wp + 2×115 Wp) ononderbroken heeft staan werken met lekker productief weer kan ik komende week aan de slag met mijn spreadsheet.

1 cent per kilowattuur

Zonnestroom blijft maar goedkoper worden. Ik las zojuist een bericht dat men in Saoedi Arabië zonnneparken ter grootte van 3,7 gigawattpiek  gaat bouwen tegen een strike price van US$ 10,40 per megawattuur. Dit komt overeen met US$ 1,04 cent per kilowattuur of, in eurootjes uitgedrukt, 1 cent per kilowattuur.

Nu schijnt de zon nogal veel en uitdrukkelijk in het land van de oliesjeiks, en goedkope dan wel gratis woestijngrond schijnt er ook in  overvloed te zijn. Waarom dan je eigen olie van 60 dollar per vat verbranden om er stroom mee te maken, wat? Exporteren is tegen een vette prijs van 60 dollar per barrel veel leuker. Niet alle Saoediers zijn gek.

Sommige Nederlanders zijn wél gek want die verheerlijken kernsplijtingsenergie. Weet je wat? We zetten een kerncentrale neer in Alphen aan den Rijn, veilig centraal in de Randstad. Atomen worden gespleten, de hitte wekt stoom op, deze wordt door turbines gejaagd, stroom wordt opgewekt en de restwarmte wordt versjacherd aan de omringende Randstad. Een kilowattuurtje kost op deze manier op z’n minst 10 cent (zie Hinkley-C in het Verenigd Koninkrijk), en door de al aangekondigde kostenoverschijdingen zal dat nog wel hoger worden. Wie gaat dat betalen? De klant dus. Overigens bent u dat als u geen zonnepanelen heeft. En tegen de tijd dat er écht een kerncentrale zou komen, moeten zonnepanelen op woningen van particulieren verboden worden. Vanwege de enorme strike price van kernenergie gaat anders iedereen als een gek investeren in eigen zonnepanelen en accu’s.

Kernenergie deugt niet, kan met geen mogelijkheid groen worden genoemd, en is gewoon ongelooflijk duur.

bericht: in BalkanGreenEnergyNews

Mijn ‘field lab’ (6)

Opschalen! Tot slot haalde ik vandaag het vierde paneel uit de schuur. Een complete serie cellen heeft last van delaminatie: de bovenste rij van het rechter paneel op het plaatje. Zou zo’n kreupel paneel nog wel werken? En als het paneel werkt, zouden dan 4 panelen in serie de kar trekken (in dit geval: een Steca 500) ?

De open-klemspanning van paneel nummer 4 bij volle zon bleek 30V te zijn, iets lager dan de 31,8V dat het label vermeldt (flashdata). Misschien wordt de 1,8V spanningsval veroorzaakrt door de delaminatie.

Na alle bedrading, beveiliging en logging te hebben geïnstalleerd, en na een extra controlerondje ging de schakelaar van de Steca 500 om. Na een paar seconden ging het groepe ledje op de omvormer branden en registreerde de Hall sensor (behoorlijk) vermogen. Bingo! Productie….!

Ik ga nu een paar daagjes genieten van mijn opgeschaalde Field Lab, continu loggen en eens kijken hoeveel supergroene kilowattuurtes uit deze panelen zijn te trekken: in totaal vier oude Shellpanelen in serie met een Steca500 omvormer.

Mijn ‘field lab’ (5)

Al eerder berichtte ik dat er helemaal achterin de kast met PV spullen nog een omvormer lag van het type Steca500. Ik had hem jaren geleden in huis genomen om er 275Wp panelen mee te testen. Dat ging toen niet goed omdat het venster voor de ingangsspanning bij een Steca500  tussen 75V en 170V ligt (zie manualzz.com). Deze Steca kan dus worden gezien als een typische stringomvormer voor een stuk of 4-5 zonnepanelen die 35V open klemspanning hebben en die tezamen niet boven de 500Wp uitkomen. Iets voor het Field Lab?

Gisteren was een bar slechte dag in Leiden: bewolking en gestage regen, brr… Mooi moment om de Tyco chassisconnectoren op de Steca te vervangen door MC4-exemplaren. Maar vandaag: zonnetje, vriendelijke wolkjes, gewoon prettig testweer. Dus: de drie zonnepanelen die in serie staan en die hun stroom leveren aan een Soladin 600 losgekoppeld en evenzogoed in serie aan de Steca500  gehangen. Schakelaar om en …… productie!

Ik ga de komende dagen meten aan deze string en als laatste experiment in Field Lab het vierde Shell paneel erbij plaatsen (ook in serie, dat moet naar verwachting goed en misschien zelfs beter uitvallen). Wordt vervolgd…..

Bij Alibaba zie ik overigens een perfecte kopie van de Steca 500 langs komen: de Fangpusun 500. Zou die onder licentie vervaardigen? De

Warm & knus de winter door

Een aardig berichtje: afgelopen winter is in ons land 12% meer aan verwarming besteed dan tijdens de vorige winter. Nu was afgelopen winter heel erg gemiddeld, ook al konden we in februari even schaatsen. Men vermoedt dat de toename komt door de noeste thuiswerkers die zo onsportief zijn om de verwarming lekker hoog te houden voor, tijdens en na de werktijd. Thuis en knus!

bericht op www.energienieuws.nl