Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Alleen al de titel stuit me tegen de borst

Vandaag stond namelijk in de bijlage ‘Opinie & Debat van de NRC een paginagroot ingezonden stuk van Richard Tol tegen duurzame energie onder de titel “Leer van het mislukte Duitse energieplan“. Proeft u het tendentieuze? Die Duitsers met hun windmolens en zonnepaneeltjes zijn door de heer Tol dus bij voorbaat al afgeschreven als “mislukt’. Richard schrijft wel meer van degelijke opiniestukken, maar het is mij een raadsel dat een uitgesproken kwaliteitskrant als de NRC er weer eens in trapt. Het lijkt wel een echo van het  verhaal van Don Quichote Wiegel, met even zwakke dan wel verkeerde argumenten: het waait niet altijd, zon schijnt niet ’s nachts en dat soort algemeenheden. Daar zijn al lang legio oplossingen voor. Een nieuw argument is “gas is duur, dit komt omdat men in Europa treuzelt met het toestaan van schaliegasboren”. Nee maar, we moeten Nederland veranderen in Fakir-land om verder te gaan op de heilloze weg die we met aardgas zijn ingeslagen: meer van hetzelfde in de wetenschap dat ook dat nieuwe stukje roofbouw eindig is. Bovendien boor je niet naar schaliegas zonder dat het geld kost. De claim dat schaliegas goedkoop zou zijn is op z’n zachtst gezegd boterzacht. Alternatief is om meer aardgas bij de heer Putin te kopen, maar dat zegt Richard wijselijk niet.
Kortom, een heleboel ergernis, en vooral de vraag” doen we het in Nederland met onze 4% duurzaam opgewekte stroom dan zo fantastisch beter dan de mislukte Duitsers met hun 25%? Bah, er zijn momenten dat je je abonnement op de krant wil opzeggen.
Enfin, leest  u eens hoe Henk Daalder in zijn blog er over schrijft.