Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

CO2 reddende engel?

Een klein berichtje op de wire van Reuters geeft mij een ongemakkelijk gevoel. “Big oil, small U.S. towns see new reward in old production technique“. Hier zijn sluwe jongens aan het werk. Oude marginale oliebronnen in Texas worden opgepept door er onder hoge druk kooldioxidegas in te pompen. Hiermee loopt de recovery rate op van 10% naar iets van 30% en wellicht 60%. Dat betekent double whammy voor de fossiele energieboeren (CO2 afvangen van kolencentrales én hun oude goedkope, afgeschreven oliebronnen extra benutten voor heel veel winst). Als klap op de vuurpijl zit in Washington een president die niks liever doet dan dit soort activiteiten te ondersteunen. Er schijnt dus een wetje aan te komen om een lieve duit subsidie over deze bezigheden uit te sproeien. Triple whammy voor de Amerikaanse olie-CO2-kolenboeren! Ik kan me goed voorstellen dat onze eigen fossiele demissionaire minister-president saampjes zijn demissionaire minister van Economische Zaken zit te  watertanden om deze ontwikkeling ook in Groningen toe te passen:  kolencentrales massaal meer laten stoken, CO2 afvangen en in Groningse aardgasvelden pompen, meer aardgas produceren, minder aardbevingen. Financieel gewin. Te pesenteren als Groen en Milieuvriendelijk! Economisch feestvieren voor big business en intussen meer centrale macht voor politici en meer greep op burgers. Weg met dat enge decentrale gekeutel met zonnepaneeltjes en windmolentjes. Carbon to the Rescue!.