Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

De goede oude badgeiser (3)

Terwijl ik mezelf jarenlang wentelde in genoegen over de overstap van een ouderwetse badgeiser naar een zonneboiler had ik wellicht goed moeten letten op technische ontwikkelingen en op het anders gaan denken over het bereiden van heet tapwater. Hier is nog een aardige reactie op mijn badgeisernostalgie (met goedkeuring van de auteur), en daarmee sluit ik de serie af. De reactie is afkomstig van Theo uit de Meierijstad:

Beste Floris, lk lees je weblog altijd met belangstelling.

Op je blog over de badgeiser moet ik toch even reageren, een deel er van mag naar het broodje@@p hoofdstuk verplaatst worden. Er schuilt een vooroordeel in en vooroordelen bekritiseer je nog al eens.

Over de vooruitgang op gebied zonnepanelen hoeft men je niets meer te vertellen, op het gebied van badgeisers had je je wel even mogen oriënteren.

Enkele jaren geleden heb ik gezien de omstandigheden bewust gekozen voor een badgeiser, een waakvlamloze badgeiser.

Met een zomers maandgebruik voor koken, douchen en badderen gebruiken wij met tweeën per maand 6 m3 gas, dat klinkt heel anders als jouw 30 m3, een vooroordeel?!

En off-grid: denk niet dat we niets aan het milieu doen, we hebben 65kW aan panelen liggen waarvan wij slechts 1/3 van de opbrengst zelf gebruiken. Maar onze grootste winst is onze eigen grote biologische moestuin waarmee we onze voedselvoorziening grotendeels dekken, wat op onze ecologische voetafdruk een vele malen grotere positieve invloed heeft, dan de badgeiser als nadeel heeft.

‘We’ weten in de verste verte niet wat ‘achter’ de voedselproductie aan desastreuze afbraak van het milieu plaats vindt, zoals de 1,2 miljard (1.200.000.000) boterhamzakjes, vergelijkbaar materiaal, die vorig jaar met ‘gedoogstimulans’ van de overheid (plastic-)soepklaar het milieu in is geblazen door onze tuinderoverbuurman!

Moest het toch even kwijt, Theo