Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Een parel in F, met een sprankje B

Een straatje waar ik graag doorheen wandel in mijn woonplaats (Leiden) is de 4e Binnenvestgracht. Leiden bezit liefst vijf van deze pareltjes. Een enkele (de 5e Binnenvestgracht) heeft nog water; de overige zijn allemaal gedempt. Dat lot heeft ook de 4e ondergaan. Het contrast tussen beide zijden van het straatje is gigantisch. De huisjes aan de noordelijke zijde van de 4e Binnenvestgracht (foto), oorspronkelijk eenvoudige arbeiderswoninkjes, kijken aan tegen hoge saaie muren en achterhuizen van de weelderige patricierswoningen van het Plantsoen. Omdat het Plantsoen pal zuid van de 4e Binnenvestgracht ligt, én omdat de woningen van het Plantsoen letterlijk hoog en droog op oude vestingwallen zijn gebouwd, én nog eens drie verdiepingen hebben, én een majesteitelijk uitzicht hebben op het park en de Zoeterwoudsesingel, is het verschil tussen steenrijk (Plantsoen) en straatarm (Binnenvestgracht) zoals dat in de vorige eeuw geweest moet zijn, heel erg navrant. Belle Epoque op het Plantsoen, proletariersgrauw op de 4e Binnenvestgracht, met alleen een smal stukje water ertussen. Karl Marx zou gesmuld hebben van de situatie. Dat grachtje was nog een open riool ook, waarschijnlijk. De 4e Binnenvestgracht is onderdeel van de Haver- en Gortbuurt. Een aardig verhaal over de geschiedenis van deze buurt en het sociale leven in de eerste helft van de 20e eeuw vindt u op www.onvoltooidverleden.nl.

De foto is genomen op 30 juli j.l rond 14:00 uur. Alleen in de zomermaanden krijgen de voorgevels van de huisjes zonlicht; in de winter is het straatje grauw, vochtig en lichtloos. De patricierswoningen van het Plantsoen slurpen meedogenloos alle licht op.

Dat vermogende mensen weinig om het milieu geven en in het algemeen geen mallemoer geven om duurzaamheid, is welbekend. Dat de grote woningen aan het Plantsoen allemaal een F of G energielabel hebben is dus niet verbazingwekkend. Een notaris geeft nu eenmaal meer om een lekkere sigaar bij een gezellig snorrende kachel dan om steenwol en een warmtepomp. Je zou eigenlijk verwachten dat de huidige bewoners van de Binnenvestgracht, in hun tochtige en vochtige huisjes iets meer duurzaam en energiebewust zouden zijn. Inderdaad. Op Energielabelatlas.nl  vind ik twee woningen aan de 4e Binnenvestgracht met een groen label (energielabele B). Bij een van deze woningen (de hoekwoning, links) pronken zelfs drie zonnepanelen en een zonnecollector op het dak. De rest is nada, F-label. Meer dan de helft van de woningen heeft aan de straatzijde zelfs nog enkel glas. Er zitten hele mooie woninkjes tussen met een schildje “Gemeentelijk Monument”. Dat verklaart veel. Ondanks haar enorm opgeblazen duurzaamheidsambitie is de gemeente Leiden nogal zuinig met het toestaan van structurele verbeteringen aan dit soort huisjes. Maar enkel glas, dat is toch wel zo verschrikkelijk 1972 !