Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Gevaarlijk schroeiluchtje

Ik probeer me voor te stellen wat een vogel ervaart die rondvliegt tussen de spiegels en zo’n receiver van de zojuist in bedrijf gestelde zonnetorens van de Ivanpah CSP centrale in CaliforniĆ«, USA. Ivanpah bestaat uit drie torens met daaromheen een enorm aantal in cirkelvorm opgestelde spiegels. De spiegels weerkaatsen het zonlicht richting toren. Door het geconcentreerde zonlicht wordt het bovenin de toren zo heet dat water in stoom verandert. Stoom laat een generator draaien, elektriciteit wordt opgewekt, liefst 135 MW per toren in vol bedrijf. Daar vliegt zo’n vogel argeloos tussendoor. Stel dat het arme dier vlak langs zo’n toren scheert, dan loopt de ploeteraar grote kans in de geconcentreerde lichtbundels terecht te komen. Dan krijgt hij last van een opvlieger, net als die arme rups in de zomer die door een kwajongen beschenen wordt met een brandglas. De arme vogel stort verschroeid ter aarde. Dat schijnt inderdaad het geval te zijn bij Ivanpah. Er wordt een tweejarig onderzoek naar het verschjijnsel gedaan. Intussen pakken tegenstanders van duurzame energie dit verschijnsel op om heel hard en ongenuanceerd te toeteren dat duurzame energieopwekking vogels doodt, in dezelfde geest als “windmolens = vogelgehaktmolens”.
zie Watts up with that
En wat geven vogels om zonnepanelen? Ze schijten erop!