Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Koudemiddelen, een mer à boire

In een traditionele warmtepomp wordt warmte van buiten naar binnen vervoerd met een stof die hardnekkig een koudemiddel wordt genoemd. Deze naamgeving dateert nog uit de tijd dat de hele warmtepompbranche in het teken stond van koel- en vriesruimten, koelkasten en airconditioning. Dat het voor het warmtetransportmiddel (want dat is het) niet uitmaakt of je warmte van binnen naar buiten of van buiten naar binnen transporteert, zat gewoon niet in het zakenmodel en dus niet in de grijze celletjes.

Ik ben opgevoed in de tijd dat er nog maar weinig koudemiddelen bestonden. Freon en ammoniak, dat was het wel zo’n beetje. Vandaag de dag zijn er veel meer. Een overzicht vindt u op de website infomil.

Met de huidige koudemiddelen is het nodige aan de hand. ‘Freon’ is een verzamelnaam voor allerlei chloorfluorkoolwaterstoffen (CFK’s) die men gebruikt (heeft) als drijfmiddel in spuitbussen en als koudemiddelen, stoffen met prozaische namen als R-12, R-13B1, R-22, R-410A, R-502, en R-503. Dit zijn stoffen die de ozonlaag afbreken en die wegens het verdrag van Montreal (1987) niet meer mogen worden toegepast. Het antwoord van de chemische industrie was de ontwikkeling van HFK’s (bijna dezelfde stoffen maar nu een waterstofatoom in plaats van een chlooratoom). Deze HFK’s breken de ozonlaag ook af maar alleen niet zo radicaal als CFK’s. De HFK’s vallen onder Europese F-gassenverordening. Een bekende HFK is R134a die in moderne auto-airco’s wordt gebruikt. Het is maar dat u het weet  Een andere maat dan de ozonlaagafbrekende capaciteit is het broeikaseffect vergeleken met CO2: de GWP (Global Warming potential).

In 2015 is in de EU een quotasysteem ingevoerd waarbij de hoeveelheid HFK’s  die in Europa mogen worden geproduceerd en geimporteerd elk jaar naar beneden gaat. Dit heeft een sterk prijsopdrijvend effect waardoor men verwacht dat klimaatvriendelijke koudemiddelen beter kunnen concurreren met de HFK-achtigen en straks de HFK’s zullen vervangen. Voorbeelden van koudemiddelen met lage GWP zijn propaan en (het aloude) ammoniak.

Voor klassieke warmtepompen betekent deze EU regelgeving dat het onderhoud heel duur gaat worden als er HFK koudemiddel moet worden bijgevuld. Het zou zomaar kunnen dat een traditionele warmtepomp die ik vandaag aanschaf over tien jaar vervangen moet worden, eenvoudigweg omdat er dan geen koudemiddel meer voorhanden is voor dit type warmtepomp.

Dit is ook de reden dat ik, hoewel ik ooorspronkelijk in mijn onwetendheid als een dolleman de warmtepompmarkt ben opgestormd, toch even twijfel om snel zo’n ding aan te schaffen om van het gas af te gaan. Even op de rem trappen en jezelf goed oriënteren wil wel eens helpen. Intussen werk ik stug door aan het isoleren van de woning. Dat kan nooit kwaad.

Artikel over koudemiddelenprijzen