Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Position paper E&Y over energiebelasting in opdracht van Essent

We leven in een wonderlijke wereld. Afgelopen donderdag (15 juni 2017) presenteerde de energieproducent Essent een position paper geschreven door medewerkers van Ernst & Young  Belastingadviseurs, over de geschiedenis en de effectiviteit van de Regulerende Energiebelasting.

Zoiets verwacht je niet van een energieboer.

Zaak is dat de consument sinds 1996 is opgezadeld met een toenemende en buitenproportionele hoeveelheid belasting op energie, en dat terwijl de kale energieprijzen de laatste paar jaar omlaag zijn gegaan. Deze energiebelasting was oorspronkelijk bedoeld om energiebesparende maatregelen te subsidiēren, maar al heel gauw werd de opbrengst in zijn geheel in het grote hongerige gat van de Rijksbegroting gestort. Intussen werd de noodzaak tot energietransitie steeds groter, en om die te versnellen is weer een andere belasting (pardon: heffing) bedacht: de ODE, en ook die wordt weer netjes in zijn geheel door de brave consument opgehoest. Dat wekt dikke wrevel op bij dezelfde consument. Het wordt allemaal erger gemaakt doordat het ministerie van Economische Zaken particulieren die energiebesparende maatregelen nemen eerder ziet als belastingontduikers dan als redders van het klimaat. Minister Kamp zegt gewoon dat de salderingsregeling hem te veel belastingopbrengst kost en dat hij daarom aan die regeling morrelt.

Het deugt gewoon niet, en dat is kennelijk zelfs bij Essent doorgedrongen.

Daar komt bij dat de energiebelasting voor bedrijven stukken minder is dan voor particulieren en dat de energiebelasting degressief is, dat wil zeggen dat hoe meer een bedrijf verbruikt hoe lager de energiebelasting is. Hele grote energievreters genieten zelfs vrijstelling van energiebelasting. Milieuschade door CO2- en andere uitstoot, dan wel afval telt niet mee. Dat is bepaald geen stimulans om energie te besparen, laat staan zelf op te wekken. Waarom zou je bij een superlage grootverbruikers kilowattuurprijs dure zonnepanelen op je fabrieksdak leggen, zelfs met SDE+ subsidie? Dat de directeur van de NS zich op de wieken van een windmolen laat rondsleuren is ordinaire window dressing en bespaart helemaal niets aan energie. De NS wekt zelf geen elektriciteit voor haar treinbedrijf op. Natuurlijk niet want er is nauwelijks een fiscale stimulans. Het bedrijfsleven is geinteresseerd in kostenbesparing en in een groene uitstraling (en de NS heeft de handen al vol met het redelijk op tijd laten rijden van treinen).

Alle grote wind- en zonneparken worden gesubsidieerd met geld uit de ODE pot (de SDE+ subsidies) en wellicht een beetje uit reclamebudgetten. Dank u wel, consument. Diezelfde consument krijgt voor zijn pogingen tot CO2 uitstoot reductie helemaal niks, en op zijn hoogst een hondenfooi voor een isolatiemaatregel plus een snauw van de politici op Economische Zaken. Dat wekt nog meer wrevel.

E&Y nemen waar dat de particulier verdomd goed inziet dat elke bespaarde kilowattuur en kubieke meter gas hem een smak geld bespaart en dat men daarom energiebesparende maatregelen neemt. Als dit ook voor bedrijven zou gelden, zou de energietransitie een heel stuk rapper gaan dan het slakkentempo van het moment. Kunnen belastingmaatregelen daarbij helpen? E&Y denken van wel. Ze doen voorstellen voor een energiebelasting 2.0, zeg nieuwe stijl, waarbij de hoeveelheid CO2 uitstoot bij energieopwekkig maatgevend zou moeten zijn voor de hoogte van de belasting

Al met al is het &Y rapport een leuke eye opener en legt het de vinger op zwakke plekken van het huidige energiebelasting regime. Als zelfs Essent vindt dat daar verandering in moet komen, is er écht iets aan de hand.

U kunt het Ernst&Young rapport, “Energiebelasting 2.0:  de ideale impuls voor een rechtvaardige energietransitie” downloaden vanaf de Essent pagina