Andere manieren van zonne-energie

Voor grootschalige opwekking van energie met behulp van zonne-installaties bestaan verschillende mogelijkheden. Men kan bijvoorbeeld een groot aantal zonnestroompanelen bij elkaar plaatsen. Vooral in Duitsland is deze mogelijkheid populair (zie de pagina 'records').

Een heel andere mogelijkheid om de energie die de zon op aarde straalt om te zetten in een nuttig bruikbare energievorm is de solar concentrator (CS). Een brandglas is de kleinste vorm van een solar concentrator. Dit principe: concentreren van zonnestraling op een punt, is het uitgangspunt van de zonnecentrale. In plaats van een brandglas worden lange rijen gebogen spiegels ('troggen') toegepast. In het brandvlak van de spiegels bevindt zich een buis. Deze wordt heet door de geconcentreerde zonnestraling. De troggen staan op een kantelmechanisme waardoor ze kunnen meedraaien als de zon haar hemelboog doorloopt. Door de buis stroomt een vloeistof die de warmte transporteert naar een stoomturbine. Deze turbine produceert elektriciteit.

Bij voorkeur bouwt men dit soort grotere centrales (200 MW en meer) in zonzekere gebieden. Bijvoorbeeld staat er al enige tijd verschillende CS-centrales op dit principe te draaien in de buurt van Kramer Junction, Californië (zie http://www.solel.com/products/pgeneration/ls2/kramerjunction/). In Nederland maakt de Stichting GEZEN zich sterk voor het bouwen van CS centrales. Die zouden bij voorkeur in Zuid-Spanje of in Noord-Afrika moeten worden gebouwd. Vandaar de opmerking van de minister van Economische Zaken dat zonne-energie in de Sahara thuis zou horen. Voor grootschalige elektriciteitsopwekking wel degelijk een optie voor de zeer nabije toekomst. Bouwen zo'n ding!


Opgewarmde lucht stijgt op. Als men lucht laat opwarmen, bijvoorbeeld door zonnestraling, en deze warme lucht door een schoorsteen leidt, heeft men een zonneschoorsteen. Maak je de schoorsteen wijd en hoog genoeg, dan heb je een zonnetoren. Monteer een windturbine horizontaal in het binnenste van de toren en je kunt energie uit de opstijgende lucht onttrekken. Fantasie? Nee hoor. In 1989 heeft een 50 kW prototype proefgedraaid in Manzanares in Zuid-Spanje (www.visionengineer.com/env/solar_flue.shtml). De firma Enviromission wil in Australië een hele grote commerciële zonnetoreninstallatie bouwen met een vermogen van liefst 200 MW. Hiertoe wordt een gebied van 10 vierkante kilometer bedekt met een glazen dak. Onder het glas warmt de lucht op tot 35 graden (net als het binnenste van een auto die in de felle zon staat geparkeerd). De lucht kan weg door een centrale schoorsteen van liefst 1 km hoog en 120 meter doorsnede. In de schoorsteen zijn een aantal windturbines horizontaal opegsteld (een soort superventilatoren). Door de grootte van het systeem koelt de boel 's nachts nooit volledig af en wordt er 24 uur per dag energie geleverd.