Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Trias Energetica Lugduno Batavorica

Ofwel de Trias Energetica zoals die in Leiden wordt toegepast. Mijn woonplaats, Leiden, is een monumentale stad; na Amsterdam de grootste monumentale binnenstad van Nederland. De gemeente heeft in haar historische ijver hele stukken rondom de Leidse singels tot beschermd stadsgezicht verklaard: de Zuidelijke Schil. Daar onmiddelijk tegenaan worden saaie hoge flattorens gebouwd voor de almaar uitdijende studentenpopulatie.

De situatie is aardig te zien op het plaatje. Op de voorgrond: huizen die nog net horen bij het beschermde stadsgezicht. Daken die schreeuwen om zonnepanelen. Echter: die zijn verboden vanwege de welstand: de cultuurhistorische eenheid zou vertekend worden door die moderne dingen. Op de achtergrond: de oprukkende flatgebouwen in het gebied net naast het beschermde stadsgezicht. Bouwen jongens! Zo gaat dat in Leiden.

Die monumentale binnenstad en dat beschermde stadsgezicht zijn prachtig voor toeristen en heerlijk voor hen die zwelgen in het verleden. Energetisch gesproken is de situatie een ramp van de eerste orde. Elke uitwendig zichtbare bouwkundige maatregel die men voorstelt om tot sterke verbetering van het energielabel te komen wordt door het vergunningstelsel afgeschoten. De welstandsnota is een pak van 125 bladzijden met regeltjes en verboden. Er heerst een sfeertje van “niks mag”, en dus doet de overgrote meerderheid van de particuliere huiseigenaren noodgedwongen niets. Leiden loopt steeds verder achter en blijft op deze manier zwaar verslaafd aan het aardgas. Wat doen we eraan? Prettig achteruit blijven kijken? Wachten totdat het water onder de deur binnen begint te sijpelen? Après nous le déluge!

Het alternatief voor ‘zelf energie duurzaam opwekken’ van de Trias Energetica is de workaround die wordt aangeboden door Zon op Leiden. Als je zelf geen zonnepanelen op het dak mag leggen vanwege het beschermde stadsgezicht (het gaat alleen al in mijn eigen wijk om 1 MWp ‘verboden’ zonnestroom op daken wat overeenkomt met 1 kiloton overbodige CO2 uitstoot per jaar –  Urgenda-zaak uitspraak of niet), dan leg je ze toch ergens anders op het dak. De energiecoöperatie vond de gemeente Leiden bereid om op het dak van de sporthal Houtkwartier (Leiden-Noord) zonnepanelen te mogen leggen. Een actie werd gestart en jawel: de belangstelling was overweldigend. Trots kondigde Zon op Leiden afgelopen week aan dat de panelen zijn beseld en dat ze dit jaar nog het dak op gaan. Wethouder Fleur Spijker is enthousiast en zoekt vijf extra daken om de mensen op de wachtlijst van Zon op Leiden van dienst te zijn. Behoefte en belangstelling zijn groot!

Zo zie je maar: een beschermd stadsgezicht bevordert energiecoöperaties. Wel is het zo dat het zakenmodel van de energiecoöperatie berust op salderen, de postcoderoos-regeling en op hoge energiebelastingen voor burgers. Dat moet liefst zo blijven.

website: Zon op Leiden