Zonnestroompanelen in Nederland

duurzaamheid achter de meter

Wij, politici, haten duurzaamheid (1)

Vandaag is in de Tweede Kamer een motie ingediend door Christen Unie samen met VVD en CDA om geen vergunningen meer af te geven voor zonneparken op landbouwgrond tot er via de Regionale Energie Strategie een zonneladder als afwegingmethode in werking is.
Met andere woorden: je zou wel biomassa mogen verbouwen zoveel je wilt, of landbouwgrond vol zetten met megavarkensschuren of megakippenrennen, no problemo, of platspuiten met round-up, no problemo. Maar als je van de heren christenen en liberaalachtigen er een zonnestroomfarm wil neerzetten dan is het taboe.
Ik krijg sterk de indruk dat ‘groen’ zijn voor Christen Unie, CDA en VVD een prettig stukje window dressing is. We zien dat vaker in de politiek. De minister zelf had in een nota aangegeven dat de huidige manier van landbouw niet duurzaam is. CDA, VVD en Christen Unie willen kennelijk dat landbouw bedrijven onduurzaam blijft doorgaan. met als gevolg het indienen van deze motie, een typisch geval van zaken op de lange baan en het moeras in schuiven. Ee “zonneladder” als “afwegingsinstrument”. Hoe verzinnen ze het! Jawel, een commissie waarschijnlijk van oeverloos zwammende alfamannetjes met signatuur Christen Unie, CDA en VVD.

Holland Solar: Motie verbod op land