Twee jaar warmtepomp

Mijn warmtepomp draaide voor het eerst op 30 mei 2024. In het eerste levensjaar verbruikte hij 3.719 kWh, en in het tweede 3.572 kWh. Daarvoor leverde hij warmte en heet water, 24/7. Bij elkaar 7.219 kWh. Gas is de deur uit. Een jaar geleden is gaslevering uit het energiecontract gehaald, recentelijk is de gasaansluiting verwijderd.

rekenen maar!

Afgerekend tegen € 0,27/kWh maakt dat € 1.968,57.Als ik aardgas had gebruikt (1.200 m³ per jaar) tegen € 0,80 dan was dat € € 1.920 geweest. Wat ik heb uitgespaard is dus de gasrekening inclusief vastrecht (€ 210, 1 jaar). Met andere woorden: een warmtepomp nemen om geld te verdienen is in luchtkastelen denken. Men spaart uit en dat is het dan.

wrang voor gas-consumenten

Hoe duurder gas is, des te meer bespaar ik. Gas ‘doet’ op dit moment in nieuwe contracten ca.€ 1,30 /m³. Dat is vervelend voor de consument, maar ik verdien er niets met welke gasprijsverhoging dan ook. Want: nul met 100% verhogen blijft nog steeds nul. Wat écht leuk is voor mijn verdienmodel, is zonnestroom. Mijn warmtepomp wordt 100% gevoed door eigen zonnestroom. Het hele financiële plaatje blijft dientengevolge achter de meter en is 100% in eigen hand. Pas volgend jaar, als zonnestroom niet meer gesaldeerd mag worden, vallen er klapjes. Met een spreadsheet programma in de hand Ik kan ik intussen goochelen om allerlei prachtige financiële plaatjes tevoorschijn te toveren. Wat ik verder leuk vind, is dat er vele kilo’s aan CO₂ uitstoot is vermeden. 1,78 kg CO₂ per m³ gas betekent in twee jaar gasloos ca. 2.400*1,78 = 4.272 kg CO₂ emissie vermeden. Heel fraai toch? Dat levert compensatie op termijn (zeespiegel stijgt ietsiepietsie minder hard).

kansloos

Zonder saldering is een full electric warmtepomp – zonnepanelen combinatie kansloos. De prestatie is indrukwekkend, maar op prijs kan hij nauwelijks concurreren met een cv ketel. Als in 2029 de tarieven van de netbeheerder tijdsafhankelijk worden is het einde oefening. Vandaar mijn verzoek aan de overheid: doe meer aan het stimuleren van full electric warmtepompen, wil je consumenten ooit bewegen van het gas af te gaan.

26 jaar zonnepanelen

Ik las vanochtend in de krant dat er nog steeds mensen zijn die overwegen om zonnepanelen op het dak van hun woning te leggen. Nieuws is dat niet, ook in mijn directe omgeving ken ik genoeg ‘overwegers’. Ze weifelen zich een ons, terwijl zonnepanelen in mijn optiek echt een no-brainer oplossing vormen. Net zoals een warmtepomp overigens. Zonnepanelen en warmtepomp horen gewoon bij een woning, punt.

Toch wel aardig: 26 jaar geleden werd ik voor freak versleten omdat ik zonnepanelen op het dak liet leggen. Zes lieve kleine blauwe zonnepaneeltjes, 95 Wp per stuk, toen heel veel, tegenwoordig peanuts. Men had gelijk, ik was een freak. Een gemeenteambtenaar belde aan om ’s gemeentes ongenoegen met die dingen te laten blijken. Maar de tijden zijn veranderd. Wie op dit moment in een D-E-F of G-label woning woont, een gas-cv heeft en geen zonnepanelen, is écht de sjaak. Niet vanwege CO₂ uitstoot, want dat is ongrijpbaar, te abstract. Nee gewoon: stookkosten. Die lopen zó op dat er geen ruimte overblijft om te investeren. En dan zit men gevangen in een cirkeltje waar je niet meer uit komt, een draaikolkje in een afvoerputje. Om uit de vicieuze cirkel te krijgen, daar heb je een overheid voor nodig die weifelende en financieel vastzittende bewoners begeleidt, van leningen voorziet, ontzorgd. Op dit gebied is nog heel veel te doen. Vooral ontzorgen is heel belangrijk, merk ik.

Goed, nu de getalletjes. Lagen de oude zonnepaneeltjes nog op het dak, dan hadden die in 26 jaar meer dan 10.000 kWh zonnestroom bij elkaar gesprokkeld. Ze liggen er niet meer, helaas. Nieuwe panelen waren twee jaar geleden nodig om er PVT warmtewisselaars mee te camoufleren. Ze hebben inmiddels meer dan 11.000 kWh geproduceerd, dubbel zoveel als de oude paneeltjes. Meer dan genoeg om er de warmtepomp mee te voeden. Die is dol op kilowattuurtjes, soort cookie-monster uit Sesamstraat. Gas is twee jaar geleden afgeschaft. Geen stookkosten, geen zorgen.

Marjan Minnesma

Het bericht dat Marjan is overleden sloeg hier in als een bom. Marjan was een van de dynamische boegbeelden van verduurzaming en vergroening in ons land. Dankzij Marjan liggen er zo ongelooflijk veel zonnepanelen op daken bij particulieren en is er zo veel verduurzaamd. Ze kon begeesterd spreken. Ik had haar graag gezien als minister van Duurzame Energie. Marjan liet zich nooit in de luren leggen door spin van overheden, commerciële partijen en ongure kranten. Jammer, en een heel groot gemis. Veel te vroeg overleden. Ik moet onwillekeurig denken aan Hermann Scheer. Ook zo’n overstoorbare vergroener met enorm veel impact.

Gasprijs termijnmarkt onrustbarend omhoog

De stalemate rondom de Straat van Hormuz heeft z’n effect op de termijnmarkt voor gas. Vorige week steeg de spotprijs op de Dutch TTF Gas Futures al tot hoog in de veertig euro per MW. Vandaag zie ik prijzen voorbij komen voor contracten van bijna 52 euro per MW, te leveren in juni to september van dit jaar. Een levering voor november staat op 50 euro per MW. Dat betekent hoge gastarieven voor de consument, komende winter. De boodschap: ga als het kan van het gas af, anders: verminder-verminder.

Dutch TTF Gas Futures, 18 mei 2026, 12:00

Goed nieuws voor Leidse EV bezitters

In de gemeente Leiden was het eigenaren van elektrische voertuigen (EV’s) verboden hun auto op te laden met stroom van hun eigen zonnepanelen als er een kabel  over de stoep moest worden getrokken. Helaas, want weinig Leidenaars hebben een eigen oprit of garage. Dat verbod is nu opgeheven! Voor mensen zoals ik, die wonen in een rijtjeswoning en met de auto op straat geparkeerd, is het opladen van de EV met eigen zonnestroom nu 100% legaal. Kabeltje over stoep en laden maar! Goed gedaan, gemeente! Er zijn mensen zat in de wijk waarin ik woon die toch een kabeltje naar hun EV pleegden te leggen, want de verleiding is gewoon te groot en de kans op een prent gering. Maar ja, illegaal……

Met dit verstandige besluit van de gemeente: laden van de eigen EV met een kabel over de stoep is nu toegestaan, kijkt het stadsbestuur een half jaar vooruit, want opladen met eigen zonnestroom wordt in 2027 buitengewoon aantrekkelijk omdat teruggeleverde zonnestroom niet meer mag worden gesaldeerd en effectief waardeloos is. Met stroom die niets kost kan je prachtig je eigen EV opladen.

Platte kabels of een kabelmat zijn vereist. Voor het hele bericht en de regeltjes, zie de website van de gemeente Leiden

Ruimte in de meterkast

Na jaren dat er steeds weer iets bij kwam in de meterkast, kon er al twee jaar van niet meer gebruiken een lastige sta-in-de weg verdwijnen: de gasmeter. In februari 2025 diende ik de aanvraag in, nu is hij eindelijk weg.

Ondanks dat ik blij ben dat deze klant is vertrokken, geeft het een beetje het gevoel dat een kapitein op een jacht moet hebben die zojuist zijn reddingssloep de vrijheid heeft gegeven. Ons huishouden is nu helemaal afhankelijk van elektriciteit uit zonnepaneeltjes en het net. De aardgas backup is foetsie. Maar ja, iets verbranden om er energie uit te krijgen: zo ongelooflijk prehistorisch!

Waar is mijn sluipverbruik gebleven?

Tot mijn verbazing verbruik ik geen stroom meer. Althans, dat is wat de slimme meter mij vertelt. Het zegt wel iets over de efficiency van het home energy management system (HEMS, energiemanager) dat is meegeleverd met mijn thuisbatterij en dat in een klein kastje in de meterkast is gehuisvest. HEMS luistert naar de slimme meter en onderneemt actie aan de hand van de verstrekte gegevens. En dat doet HEMS zeer efficiënt! Zonnestroom gaat naar het huishouden, de batterij in of het net op. Als het huishouden stroom nodig heeft en de zonnepanelen leveren te weinig, of helemaal niets, dan springt de thuisbatterij bij. Netto heeft de slimme meter niets anders te registreren dan teruglevering. HEMS tevreden, ik tevreden.

Maar….. hoe zit het met sluipverbruik? Daar heb ik geen grip meer op want de slimme meter is niet slim genoeg om dat te meter. Er valt namelijk niks te meten want HEMS heeft voorrang. Gevolg: je krijgt het gevoel dat er geen sluipverbruik meer is (“wat je niet meet, bestaat niet”). Dat is natuurlijk kletskoek, want bijvoorbeeld de warmtepomp vreet permanent 50W. En dan hebben we nog alle adaptertjes en elektronica waar een ledje op pingelt. Ledjes = sluipverbruik. Heb je wel eens geteld hoeveel ledjes er ’s nachts in jouw huis knipperen?

Eneco’s VPP

Sinds het begin van dit jaar geeft de wetgeving de mogellijkheid om een Virtual power Plant (VPP) te organiseren, ofwel een samenwerking van een aantal consumenten om hun thuisbatterijen te delen tot één virtuele energiecentrale. Net zoals het collectief en tegelijk uit zetten van PV installaties een ripple op het net geeft (dit beveel ik niet aan, want dat is nogal destructief) kan het slim aansturen van het terugleveren door grote aantallen thuisbatterijen het vermogen van een complete kerncentrale á la Borssele vervangen. Dat is leuk in een tijd dat er idioten bestaan die dolgraag een SMR (kleine modulaire kerncentrale) in hun achtertuin zien verschijnen. Een VPP is stukken goedkoper dan een SMR, er is geen vervuiling, de stroom is goedkoper, er is geen enorme up-front investering, grondgebruik en infrastructuur, geen duur personeel, en je zit niet met hoogradioactief kernafval en beveiliging tegen bijvoorbeeld terroristen en drones. Ik ben dus voorstander van VPP’s. Laat nu Eneco al ruim een jaar stilletjes bezig te zijn om een ecosysteem te bouwen voor een (uiteraard Eneco-klant-) VPP. Honderden Eneco-klanten met een thuisbatterij hebben gedurende een jaar hun opwek- gebruiks- en batterijdata gedeeld met Eneco. De energieleverancier heeft vervolgens een software omgeving gecreëerd die kennelijk zo volwassen en stabiel is dat men verwacht die aan te bieden aan Eneco-klanten. Zeker als laatstgenoemden een elektrische auto hebben valt er voor hen winst te behalen. Zou het zin hebben om alvast Eneco-klant te worden?

zie blog op de website van Enode

April spectaculair

Afgelopen april is spectaculair verlopen met gigantische hoeveelheden zonneschijn, met name in de tweede helft van de maand. Mijn thuisbatterij kan het niet allemaal opslorpen, de elektriciteit klotst langs de plinten. Teruggeleverde stroom is tegenwoordig waardeloos, dus valt buiten de berekeningen. Afname is veel belangrijker. Volgens de elektriciteitsmeter is in april door het hele huishouden, verwarming en heet water inclusief, 22 kWh afgenomen van het net. In april vorig jaar was dat 226 kWh. Er is dus in april van dit jaar pak-em-beet 200 kWh ‘onder de pet’ gehouden, ofwel achter de meter gebleven en niet geregistreerd door de netbeheerder. Je kan het ook besparing noemen, hoewel: de warmtepomp drukte er 200 kWh doorheen, dus achter de meter zit heel wat verbruik en opbrengst van zonnepanelen. Gasverbruik: nul, want de gaskraan staat al sinds juni 2024 dicht.

Wat moet ik hier rendement van het energiesysteem noemen? 200 kWh bespaard à 25 cent is 50 euro. Aan de andere kant: 200 kWh verbruik van de warmtepomp bij een COP van 3,5 komt overeen met ca. 70 m³ gas. Dat vermenigvuldigd met de gasprijs (€ 1,30) maakt iets van 90 euro. Besparingen bij elkaar opgeteld maakt € 140 voor april. Netjes. Veel leuker vind ik de uitstootberekening. Stel dat 1 kWh die je van het net afneemt overeenkomt met 300 gram CO₂, dan lag de uitstoot in april 2025 op 67,8 kg CO₂, en in april 2026 op 9,3 kg CO₂. Een reductie dus van 85%. Niet gek, dat smaakt naar meer.

Batterij-gehakketak

De slimme meter in mijn woning meet al een hele week geen afname, alleen terugleveren. Dat komt door de enorme bufferfunctie van de thuisbatterij. Ik heb dat schematisch proberen samen te vatten in bijgaand plaatje, genaamd ‘batterij-gehakketak’ want de verbruikscurve verloopt ruwweg als een omgekeerde zaagtandfunctie. Wat u ziet is de verbruiksgrafiek zoals waargenomen door de slimme meter: terugleveren – nul – terugleveren – nul, en zo voort. Hoe zit dat?

Achter de meter bevinden zich verbruikers (warmtepomp, inductiekookplaat, koelkast, tosti-ijzer, wasautomaat om er een paar te noemen) en producenten (zonnepanelen, ZO-NW opstelling).

’s Nachts worden verbruikers van stroom voorzien door de thuisbatterij. Door de slimme meter loopt geen stroom en die geeft daarom de hele tijd ‘nul’ aan. In de ochtend begint de zon te schijnen, de producent gaat aan het werk en verlicht de arbeid van de batterij. Voor de slimme meter is weer niets te doen en geeft hij ‘nul’ aan. Al gauw produceren de zonnepanelen meer dan dat verbruikers nodig hebben. Op dat moment begint de batterij met laden. De meter staat er sullig bij te kijken: ‘nul’. Op het moment gemarkeerd met het sterretje is de batterij 100% vol. Nu begint een periode van terugleveren. De stroom door de slimme meter neemt ineens heel snel toe omdat de productie van de zonnepanelen op dat moment al hoog is. De meter begint lekker te lopen, jawel: terugleveren.

Op een gegeven moment, laat in de middag, daalt de productie van de zonnepanelen langzaam maar zeker tot onder de vraag van verbruikers. De thuisbatterij springt bij. En u begrijpt: de meter neemt geen activiteit waar en blijft keurig nul aangeven. In de avond en de nacht levert de thuisbatterij alle benodigde stroom voor de verbruikers en heeft de slimme meter alweer het nakijken.

Het is een buitengewoon aardig spelletje om te zien. Op een bewolkte dag (dag 4) wordt er gewoon minder teruggeleverd dan op zonnige dagen. De batterij heeft capaciteit genoeg.

Moraal van het verhaal: Een thuisbatterij is een lust voor het oog, mits goed gedimensioneerd rondom verbruikers en producenten. Dat zit wel goed, straks als er geen saldering meer is. En het terugleveren wordt dan afgeknot door een elektrische auto te laden. Gratis rijden op de eigen stroom!

Nu is het zo dat dit het april-plaatje is en niet het decemberplaatje of het januariplaatje. Dan is de productie laag, de batterij voortdurend leeg en het verbruik hoog. Daar past dan weer een dynamisch stroomcontract bij, enfin dat zien we wel. We blijven monitoren, want: meten = weten.